Bu şiirin Hikayesi: Bu şiir, insanın duygusal deneyimlerini, düşme ve kalkmaları arasındaki karmaşık ilişkiyi anlatıyor. 


"Hena" adlı muhatabına seslenen şair, varlık ve yokluk arasındaki döngüyü, güzellik ile çirkinliğin iç içe geçişini ve hayatın farklı boyutlarını (fizik, psikoloji, siyaset, ekonomi) "blok" metaforuyla ifade ediyor. 


Sevginin deneyimlenmesi ve ulaşılması üzerine düşüncelerle, yaşamın özünü sorgulayan içten bir metin.



Ne derse desin ağzım

Birikse de duygularım söze

Duymadığını anlayamıyorsun

Düşmelerin kalkmaların lazım


Bazen düşmelerin kalkmandır

Bazen kalkmaların düşmendir

O an

Senle sürekliliğim gelir göz göze


Güzel dediğimde bir sivilceyle

Kötü dediğim de iç ısıtan bir fısıltıyla

Değişebiliyorsun ya


Hena, 

Şeyler hep varla örünür

Senden önce, senle, senden sonra da

Görürüm bunları aklında yanan ışıklarla

Çirkin de varsın, güzel de

Güzel yanın çirkin yanında

Çirkin yanın da güzel yanla görünür


Sözün özü / vesselam

Blok evrelerdesin


Fizik mi diyeyim

Bloktaki

Bu dilimlerle


Psikoloji mi diyeyim 

Bloktaki

Bu ruh halleriyle


Siyaset mi diyeyim

Bloktaki

Bu entrikalarla


Ekonomi mi diyeyim

Bloktaki

Bu birikim bu enflasyonla...


Sana ulaşıyorum

Seni deneyimliyorum ya Hena

İşte hayat bu


Sevi böyle bir şey 

İnsan gibi sevilirse bloklasın

Ulaşıldıkça, deneyimledikçe hep varsın

İt gibi sevilirse it gibi ölünür


Bu gün 23 Nisan Hena

Bu durağa yeni geldin

Halbuki ki bu istasyon 

Sen gelmezden önce hep vardı


Geldiğin yerdeyiz Hena

Sana geçmiş bize şimdi


23.o4.2026