Bırakalım biraz aşkı meşki bir yana. Ayrılık acısını, sevgiliyi şikayeti, sevgilinin büyüleyen tavrını, bakışını...

   Çıkalım kendi dünyamızdan, gönül deryasından...Masum bakışlara, yüzlere çevirelim gözlerimizi. Kirletilen çocukluğu dert edelim. Hasta ruhların istilasını def edelim masumların dünyasından. Onların elimizden kayıp gitmesini dert edelim.

    Gazete manşetlerindeki, ekranlardaki soldurulan çocuk yüzlerinden kaçırmayalım gözlerimizi. Onlar bir bir kaybolurken, toprağa verilirken bizler aşk acısıyla nasıl yanarız! Sanatımızı, mesaimizi onlara harcayalım.

     En büyük yangınımız, o minik canların, yüreklerin acıyla yitip gitmesi olsun. Ben aşk orucundayım diye haykırsın kalemler. Masumlara göz diken hasta ruhlar oldukça kalemimizi o masumlara adayalım arada bir de olsa!

    Tek yürek olalım ve gür bir sesle haykıralım: "Çekin ellerinizi o masum bedenlerden!" Hani bazı olaylara ve zihinlere karşı birlik olunup denir ya aynen öyle haykıralım: "Hepimiz Leyla'yız, hepimiz Eylül 'üz, hepimiz çocuğuz! "



5 Temmuz 2018