Her Aşk Yürekte Derin Yaralar Açarak İlerler

Biz şimdilik
kavuşamazsak da karlı dağların ardında ayrı olsakta, aşkımız yer altında
bizimle yatmasın diye sabırla güne gün ekleyerek,yolları bekleyen Gülseren ile Ayhan'ın soğuk kış gecelerinde
içlerini sımsıcak ısıtan aşkı'nı bir namus gibi bekleyerek yaşadıkları
ayrılığın öyküsüdür bu.
Ayrılığın ve ayrılığa
giden yolun inadına kar beyaz yaşadıkları,her gün gözyaşları ile kainata resm
ettikleri bir aşktı.Farklı iklimlerde şehirlerde yaşasalar da hayalleri hep
aynı idi birbirlerinin gözlerine bakarak aşklarını son nefeslerine kadar
yaşamaktı.Mevsimler son baharda aylar aralık ayında kalmış olsada onlar
aşklarının bahar ayını bekliyorlardı.Araya giren kin nefret dolu gönüller bu
aşka karşı çıksada, yürekleri bu sessizliği dünden kalmış bir aşk gibi sanılan
aşkı yeniden aşkın sesi ile dillendirecek güce sahipti.
Mevsimler saatler
yağmurlar hep ayrılığa doğru kaç kez geldi gitti bellisizdi.
Bazen kar fırtınası
geldi yüreklerini dondurdu, bazen fırtınalar yüreklerini aldı götürdü bazen yağmurlar sevda yollarını sellere
çevirdi ise de, düşlerinde kimselere görünmeden kuytu bir köşede suskun susmaya
ayarlanmış zamanın içinde bir kaç dakikalığına beraber oluyorlardı.
Neden se
küçüklüklerinde büyüklerinde duydukları bir söz vardı,iyiler her zaman kazanır
diye ama sanki bu yalandı,belkide bu yolun yolu uzun ve çile ile dolu idi.Şu
anda kazanan iyiler değil kötülerdi sanki.Tek başına bu yolda iyi olarak
yürümek pekte zordu,tahammülü yoktu.
Madem iyiler hep
kazanıyorsa neden aşkımız yarım kaldı düşüncesi yüreklerini bir kurt gibi
kemiriyordu.Sanki tası tarağı toplayarak başka şehirlere göç edilse başka
düşünceli insanlar mı var olacaktı,hayır beton yığını olmuş yürekler insanlar
her yerde vardı.Bir tane beton yürekli insan binlerce yüreği sevda sevgi dolu
insanı bir anda incite biliyordu ve binlerce bu yüreği sevgi sevda dolu insanlar
bu beton yürekli insan ile baş edemiyordu sanki.
Bu karmaşık düşünceler Ayhan'ın kafasında gecenin karanlığında uykuya
hasret gözleri ile hasret diyarına bakarken yüreğine saplanmış bir hançer gibi
acıtıyor öldürüyordu.
Yine kendi kendine
hayat hep gözyaşı verdi nasip olmadı bir tebessüm şimdi yine gözyaşları içinde
uyuyayım derken,gözleri yorgunluğun rehaveti ile kapandı.
Her aşk yürekte derin
yaralar açarak ilerler sevgiliye kavuşmak üzere,bazende kavuşma anının önüne
çıkan engellerin dikeni yolunda kavuşamayan yürekler gözyaşı ile ağlayarak
açılan yaraları tedavi eder iyileştirir lakin bu yol meşaaketli ve upuzun bir
yoldur.
Bazen tüm takatin kesildiği anda sevgilinin hayali gözünün önüne gelir
hayat olur güç olur neşe sevinç olur yola devam ettirir. Harflerin anlamını
zamansızlığını yok edenlerin karşısında dimdik ayakta durandır aşk.Gönül her
zaman aşkın sahilinde gezmenin mutluluğunu arar bulursa gezer bulmaz ise bulmanın
yolunu her an gönülde canlı tutarak yaşama tüm zorluklara rağmen tutunmasını
sağlar.
Mehmet Aluç
Yorumlar 0
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!