Olmayınca olmuyor gönülden sevmeyince
Dağlara karlar yağmaz kış ayı gelmeyince
Ölecek deme hasta ölmez ecel gelmezse
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Sen gönülden bakarsan her şehir aşk ilidir
Aşk denilen güzellik gönlün bitmez pilidir
Nazlı yârin gülüşü aşkın bahar yelidir
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Çık dağın yamacına aşkı yanına çağır
O kadar hızlı değil yavaş yavaştan bağır
Aşk bu duyar gönülden o değildir ki sağır
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Aşk kul gönlün de varsa kara ona bulaşmaz
Hasret olsa da aşkta isyan ona ulaşmaz
Aşktaki güzelliği kul başka yerde bulmaz
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Aşkın iline gönül düşerse küle döner
Külü sönmez hep yanar taşıyan kul gülümser
Aşkı bilmez anlamaz deli deli der güler
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Aşkı yazarsan suya kapanmaz gönül yara
Suya yazma okunmaz bu yarayı kim sara
Sevdiğini yüzüne söyle sarılır yara
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Her gün mü kırılırmış gönül yar gülmeyince
Kapısında beklerken günlerce geçmeyince
Bir an gördüğün o an Gönül’e yetmeyince
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
 
Kul Mehmet’im aşkı yaz yıkılmaz bir duvara
Gönül iyi duvardır sen yaz kalma bahara
Aşk gereksizdir derler aldırma sen kullara
Her gün biraz solarmış gönül kul gülmeyince
Mehmet Aluç-Kul Mehmet