Oturdum nehrin kenarına
Seyrediyorum…
Gördüm ki
Akıyor insanlık!
 
Her dalgasında istila
Yayıyor bela!
Vurdukça dalgası sahile
Okutturuyor selâ…
 
Her düşüşünde aka bürünen şelalesi
Ardına almış kirli savaşlar
Ölüyor binlercesi…
Sömürüyle
Yerinden oynuyor taşlar
Uğruna aşlar!
 
Sonra zaman duruyor
Akarken sessizce insanlık süzülüyor!
Unutuluyor ardında ne bıraktıysa şer
Gözdeki yaşlar kuruyor…
Başka bir tende
Yeşeriyor dünyada beşer!
 
Her doğan karışırken nehre
Aynı karakter aynı çehre
Sunuyor ömür savaşında aynı cephe
Atıyorum içine kendimi de…
Işınlanıyor geleceğine daha da gürleşerek
Oluyor okyanus kıyamet
Son nokta, tek tip elbise!
 
Kimine Kevser kimine irin
Deniyor buyurun girin
Veriliyor hesap
Veriliyor Emanet…
 
Saffet Kuramaz