HOCALI’ NIN FERYADI
 
Bindokuzyüzdoksaniki yılında,
Halkının feryadı oldun Hocalı’ m
Yirmibeşinci gün, Şubat ayında,
Düşmanı karşında buldun Hocalı’ m.
 
Rus’ larla Ermeni bir plan kurdu,
Karabağ’ a girdi vicdansız ordu,
Birlikte zapt etti bu güzel yurdu,
Meçhule açılan yoldun Hocalı’ m.
 
Ermeni çeteler sardı her yanı,
Yaktılar, yıktılar güzel vatanı,
Yüzlerce masumun döküldü kanı,
Yurdunda şehitle doldun Hocalı’ m.
 
Gökyüzünde şimşek acıyla çaktı,
Acımadı düşman, canları yaktı,
Dünya katliamın seyrine baktı,
Acıyla sararıp soldun Hocalı’ m.
 
Yalandı düşmanın verdiği sözler,
Kesildi burunlar, oyuldu gözler,
Vahşetle kanlara bulandı yüzler,
Zalimin zulmünden yıldın Hocalı’ m.
 
Hamile kadının karnı yüzüldü,
Doğmamış körpenin bağrı ezildi,
Masuma ölmeden mezar kazıldı,
Onları Cennet’ e saldın Hocalı’ m.
 
Acı ve korkuyla geçmişti zaman,
Korunak olmuştu otlarla, saman,
Kalleşti düşman, vermedi aman,
Derdin deryasına daldın Hocalı’ m.
 
O gecenin sonu vahşetle bitti,
Altıyüzonüç can burada yitti,
Şehâdet mührüyle Cennete gitti,
Şehitten helâllik aldın Hocalı’ m.
 
Ermeni elinde esir dağımız,
Acı ve hasretle geçer çağımız,
Azatlığı bekler Karabağ’ ımız,
Yurdunda virane kaldın Hocalı' m.
                                  Ulvi YÜRÜK