İç bükün
 
Fransızca:    consonne sifflante
İNGİLİZCE:   affiricates sibilant, palatalfiricative, sibilant sound
Almanca  :     pfeifend, zischlaut
 
 
Osmanlıca:       
 
Kelime türü:   İsim –-  Dilbilimde bir terim
 
 
FARKLI EŞANLAMLI TERİMLERİ:  
 
TANIMLAR
 
Dil bilgisi görevleri ve yapı bakımından, kelime köklerinin başında, içinde veya sonunda türlü değişikliklerin olmasına, insiraf veya bükün denir.
 
İç bükün ise bükünlü diller grubuna giren bazıı dillerde kelimenin içinde oluşan bükünlere denmektedir.
Bu tip dillerde sözcük köklerinin sesleri sabit kaldığı halde sözcüğün önüne, ortasına ya da sonuna gelebilen ekler yeni kelimler türetir.  Sözcük kökü ile yeni sözcük veya sözcük çekimi arasında her zaman a bir bağ vardır.   Sözcüklerin başına sonuna veya ortasına gelen aynı kökler ap ayrı köklerden aynı yöntemler ve kalıplarla kelimler üretir
 
İlm: ilim, muallim, alim, talim
Slm:  selim, selam , müsellem, salim,
 
Klm : kelam, kelime, kamil,  kalem, tekkellüm
Slm . selam, selime,  salim, salem, tesellüm
 
 
Ktb : Kitab   (i) ve (a )
Şkr : şikar
 
Ktb: katib ( a) ve  (i)
Şkr : Şakir
 
Ktb : kütub  ( u ) ( u )
Şkr: şükür
 
Tekettüb, teşekkür, mektub, meşkur,
Das hause ( Almanca ev )  die hauser ( Almanca evler )
Fail ( Arapça fiil)  şair şiir