İnsan ilişkileri zordur. Hele yapıcı olmaktan yana iseniz daha da zordur. Nefreti, sevgisizliği körüklemekten yana bir tavır içinde olmaktan sakınıyorsanız daha da yorar sizi o ilişkiler.
    Bazı insanlarla iletişim zordur ve yapıcı olmanız onlar için çok şey ifade etmez. Aslında yapıcı olmaktan bir beklentimiz de olmamalı. Sadece buna inandığımız için yapıcı olmalıyız. Yapıcı olmanın yıkıcı olmaktan daha zor olması da çok normaldir. Nitekim öyle değil mi? Yapmak, güzel şeyler inşa etmek zordur. Taş üstüne taş koymak zor ama o taşları yıkmak kolaydır. Yıkmanın bir yolu vardır. Yapmanın yolu alınterinden, sabırdan, emek vermekten geçer.                      Diyaloglarımızda, ilişkilerimizde, olgun davranışlar sergilemek, su-i zandan sakınıp dinlemeye ve anlamaya çalışmak kolay değildir.
     Bir anda kırmak dökmek, silip atmak, anlamaya çalışmadan yargılamak ne kadar kolaydır! Başka bir yol izlemek gereksizdir ve hatta yanlıştır onlar için. Belki de bazılarının doğasında olan bir tavırdır bu. Aslında tek tip insan olmadığına göre tek tip davranış da beklememeliyiz birbirimizden. Bu bizim tercihimiz. Yapıcı olmak gibi zorlu bir yolu seçmek veya herkesi kendi gerçeğiyle, hayat mücadelesiyle baş başa bırakmak. Herkes kendi hesabını kendi versin. Sorunlarıyla yüzleşip kavgasını versin. Ayakta kalmayı ve hayatta kalmayı öğrenebilsin. Herkes kendini kendi lisanıyla, kendi ifade tarzıyla anlatsın. İster tartışsın, gerekirse fikirler çatışsın ve hakkını arasın. Kendi savaşını kendi versin. İster sussun. Ya konuşacak ya da susacak. Kendi diliyle, kendini ifade etme biçimiyle derdini, sitemini ve şikayetini anlatacak.      Kendin için savaşamıyorsan başkalarının senin için savaşmalarını beklemeyeceksin belki de... Hayat kavganı kendin veremediğin sürece başkalarınının sana destek olmaları, senin arkanda durmaları zordur. Sen zayıf oldukça ve kendi hayatın için mücadele etmediğin sürece kimseden yardım bekleme!
    İlk adımı sen atmalısın ve ilk söz sana ait olmalı. İşte o zaman kendi hayatına yön vermiş olursun. Veremezsen de yenilgi senin yenilgindir. Başkaları senin için mücadele edebilir ama başkaları senin için başarılı olamaz. Sen başarmalı veya yenilmelisin. Başarı gibi yenilgiyi de tatmaya ve bu duyguyla tanışmaya hazır olmalısın. Atatürk 'ün şu güzel sözünde ifade ettiği gibi: " Zafer, zafer benimdir diyebilenindir. Başarı ise başaracağım diye başlayarak sonunda başardım diyenindir. "