Sensizliğin;
Alacakaranlığından kaldırıp,
Karanlığın ortasına
Diktiler beni.
Acımasızlık;
Gıcırdatıyordu
Kirli dişlerini.
Boynuma geçirdiler,
Gecelerin uzun yağlı ipini.
Beni senden uzaklaştırıyordu
Yalnızlık.
Tek dostum günışığı bile
Görünmedi bana bir anlık.
Son sözüm soruldu:
“Onu hala seviyorum” oldu.
Yaftama yazıp,
Boynuma geçirdiler.
Anılar,
Kapıları sürgüleyip
Çekip gittiler.
Bütün ihtişamıyla geldi
Çaresizlik.
Ayak altımdaki tabureye
Hırsla attı bir tekme;
Yıkık bitik gönderdiler beni,
Bilinmeyen o meçhule… (13.3.2002 - 2.şiir kitabımdan)