Mademki ben bir insanım
Hakka doğru ben koşanım
Budur benim insanlığım derim
İnsanlara cana ben varanım
 
Mevla’m dedi ey kulum sen insansın
Merhametimi al sende kalsın
İnsanı benim iç sev yaşayasın
İnsanlara cana ben varanım
 
Mevla’m dedi ey kulum imanı al
Al imanınla deryalara dal
Mazlum varsa yarasını sar kal
İnsanlara cana ben varayım
 
Mevla’m dedi sana bir gönül verdim
İçine gülleri al sen serp sana dedim
İnsanı seversen cennetimle gülümserim
İnsanlara cana ben varanım
 
Mevla’m dedi zalime karşı kükre
Yardımım için var sen şükre
Merhametimle dönüyor bu küre
İnsanlara cana ben varanım
 
Mevla’m dedi ömür verdim sana
Ecel gelip dokunacak o cana
Var insanlara yardım et ol can cana
İnsanlara cana ben varanım
 
Mevla’m dedi helal kazan helal ye
Gez gönlündeki iman askeriyle
İmandan gönlünde eksik olmasın bakiye
İnsanlara cana ben varanım
 
Mevla’m dedi ben kabul ettim
Yardımıyla cümle gönüllere girdim
Ecel gelip kavuşmak için bekledim
İnsanlara cana ben varanım
 
Kul Mehmet’im Mevla’m dedi ben duydum
Elimden geldiğince ben kul oldum
İnsanları sevdim o zaman mutlu oldum
İnsanlara cana ben varanım
 
Mehmet Aluç /Kul Mehmet