İNSANLARIN den HÂLİ  *)(*

Hem derbederim derken; hem, her hâlime şükr'ederim
Hem, kimseye etmem minnet, kendime de ben yeterim
Esmiş ise birden aklım, sormam ne edeyim diyerek
Yoktur bana engel--mengel tut ki, bacadan girerim.

Elbet bunu ben hiç yapmam; hepsi, falanın huy/udur
Genler mi bilinmez-müphem- bel ki , filânın toy/udur
Her kim başa buyruktur, mutlak O, inât/ın soy/udur.

Bilmem ki nasıl etsem, girdim tünelen zor çıkarım
Aklanmama yoktur zemzem, olsa başım yıkarım.

İnsanlığın her dem hâli ; (den)siz midir ki? sorarım
SORARIM...