Yüzyıllardır insanoğlu açlıkla, savaşlarla, hastalıklarla ve çeşitli doğal afetlerle mücadele ediyor. Güzel günler de gördü elbette. Coşkuyu, zaferi, yaşamın çeşitli güzelliklerini tattı.Teknolojik  ve bilimsel gelişmelerin nimetlerinden de yararlandı.
     Doğru, yanlış; iyi, kötü; güzel, çirkin, hep hayat sahnesinde yer aldı. Savaşlar, sömürü ve hak ihlalleri, insanlığın canını yaktı. Özgürlüğü ve yaşama hakkı elinden alınan insanların mücadelesi , ırk, din vb. farklılıklardan doğan insanlık dışı uygulamalar, insanlık tarihinde kapkara bir leke oldu. Siyahilerin uğradıkları büyük haksızlıklar, sömürgeciliğin acımasızlığı, iç savaşa sürüklenen uluslardaki trajedi, atılan bombalarla acımasızca yok edilen insanlık, Hiroşima'ya atılan atom bombasıyla yaşanan büyük trajedi...
      İnsanoğlunun tanık olduğu trajediler yüzyıllarca devam etti ve hâlâ devam ediyor. Bütün bu trajediler, umudu yok edecek gibi oluyor kimi zaman. Ama insanoğlu umudun en zor nefes aldığı anlarda bile barış ve huzur dolu bir geleceğe inanmaktan vazgeçemiyor. Vazgeçmek yenilmektir... Vazgeçmek, gelecek nesillere yapılacak en büyük kötülüktür biliyor. Geleceğe yatırım umuttan geçer. Barış ve huzur, doğru siyasetten ve insanlığın sesini güçlü kılmaktan geçer. BM, NATO vb. uluslararası kuruluşların, insanlığın sesi olmasıyla güzel yarınlara inanabiliriz. İnsanlığın sesi, atom bombalarından ve kötülüğü şiar edinen siyasetçilerin yükselen seslerinden daha güçlü olduğu sürece geleceğe umutla bakabiliriz. Bütün dünya çocukları iyi bir geleceği hak etmiyor mu sizce? Din, dil ve ırk ayrımı yapmayarak, insanlığı tüm coğrafyalarda hâkim kılarak dünyayı daha yaşanılır bir hale getirebiliriz. Çocuklara ve insanlığa verilecek en güzel hediye, insana yakışır bir dünya düzeni için mücadele etmekten asla vazgeçmemektir. Umutlu ve barışsever olmayı ilke edinmektir.
           Daha insanca yaşanabilecek bir dünya düzeni için insanlık tek ses ve tek yürek olabilmeli. Duyarlılığımız evrensel olmalı ve dünyanın neresinde olursa olsun, kötülüğün karşısında insanlık tek ses olmalı. İnsanlığın sesi sınırları aşmalı. Çok uzak coğrafyalardaki ağlayan bir insana elimizi uzatıp gözyaşını silebilmeliyiz. İnsanlığın dili tektir. O da sevgidir. 
 
07.08.2017