İNSANLIK NEREYE
Teknikte, ilimde ileri amma,
Bir zulmet çağını yaşıyor insan
Tehlike vehmedip yüce İslam’a,
Eski yaraları kaşıyor insan.
Fitneler egemen şu yeryüzünde,
Adalet duygusu sönmüş özünde,
Tat kalmadı baharında güzünde,
Bir meçhule doğru koşuyor insan.
Şeytanın izinde yürüyor batı,
İslam’ın emrine yürekler katı,
Bin yerden delindi mübarek çatı,
Dini duyguları boşuyor insan.
Batının izini sürmek çağdaşlık,
Türbanı irtica görmek çağdaşlık,
Kuran’a, Ezana ürmek çağdaşlık,
Cehalet yaftası taşıyor insan.
Gayesi savaş bu medeniyetin,
Silahlar kezzabı kemiğin, etin,
Değeri kalmadı hüsnüniyetin,
Vebal dağlarından aşıyor insan.
Tok açın haline gülüp geçiyor,
Hakikate dargın şerri seçiyor,
Haram ekip yine haram biçiyor,
Gün günden değerden düşüyor insan.
Manayı kaybetmiş, maddede gözü,
Taş kesilmiş kalbi, bozulmuş özü,
Vicdanı kapkara kızarmaz yüzü.
Çirkef batağında üşüyor insan.
İbrahim Sağır