İnsicâm Nedir  Anlamı Kökeni 

Osmanlıca yazılışı, insicam :  انسجام

İnsicâm Sözcüğünün Kökeni:

İnsicâm sözcüğü Arapça kökenlidir ve Arapçadaki “  scm “ kökünden gelir. . Sicim sözcüğü de bu kökten gelen bir kelimedir

İnsicâm, Arapça sacm veya sucūm سجم/سجوم  "akma, akıtma" sözcüğünün infiˁāl vezninden mastarıdır.[1] Arapçada insicam  إنسجام "(su) akma"  su gibi düzgün akma, yağmurun bir düzeyde yağması anlamlarındadır

Kelimesinin Sözlük Anlamı:  :

İnsicam sözcüğü eski dildeki sözlüklerde, yağmur, sürekli yağmur yağması,  sicim gibi yağmur yağması, suyun muntazam ve devamlı akışı,  düzgün, sağlam akış anlamlarındadır.  İnsicâm sözcüğü Osmanlıcaya ve Türkçeye Arapçadan  "(su) akma", muntazam bir düzeyde gidiş,  düzgünlük, tutarlık, su gibi düzgün akmak gibi anlamlarında girmiştir.

Edebiyatta İnsicâm

Edebiyatta insicam, düzgün söz, cümleleri su gibi akıcı ve düzgün şekilde yazma ifade etme,  güzel cümleleri zincir gibi bir biri ardına dizme anlamlarındadır.  ( Güzel cümleler zincir gibi birbirini izleme-  [ Ahmet Vefik Paşa, Lugat-ı Osmani (1876) )

Eski edebiyatımızda insicâm, düzgün, tertibli, pürüzsüz söz. Kitabın ifadesi güzelce ve düzgün tertib etme anlamlarında karşımıza çıkar. Eski edebiyatın anlayışı içinde insicâm;  sözlerin düzgün ve tutarlı olması, sözcüklerin uyumlu olacak şekilde titizlikle seçilmesi;  ard arda gelen cümlelerin mantıki bir silsile ile bir birlerini izlemesi manalarındadır. Edebi sanatlarında yerli yerinde kullanılması da yazıdaki insicamı sağlayan hususlardan biridir.

Bir cümle içinde aynı anlama gelen sözcüklerin kullanılması insicamı bozan bir husus olarak anlaşılır. Cümleler arasında mantık bağının olmaması, mantık bağlarının kopması veya cümlelerin mantık bağlamlarının bir birlerini izlememesi insicamı bozan hususlar olarak görülür.

KAYNAKÇA 

[1]https://turkcenedemek.com/kelime/insicam/