İstanbul'a Veda

Hoşçakal ey mübarek ey güzel şehir! 
Hoşçakal hoşçakal ey büyük şehir!

Gidiyorum bu yol sonunda kabir 
Ha ölmek tenhada ha ayrılık bir 
Son akşam mıdır gözümde bu veda 
Şeytan bile üzgün ne hazin cüda!

Hoşçakal ey mübarek ey güzel şehir! 
Hoşçakal hoşçakal ey büyük şehir!

Beklerim melekler gelmez imdada 
Azrail tenimden ruhu almada 
Bu ebedi firak çok ağır gelir 
Belki de vuslatımız mahşerdedir

Hoşçakal ey mübarek ey güzel şehir! 
Hoşçakal hoşçakal ey büyük şehir!

Ulubatlı'lar, Fatih'ler, sende dövüştü 
Gönlüme firakın cemresi düştü 
Beni sorma ben böyle üzgün, hastayım 
Senden ayrılandan beri yastayım

Hoşçakal ey mübarek ey güzel şehir! 
Hoşçakal hoşçakal ey büyük şehir!

Ne mutlu koynunda dizinde ölmek 
Ne mutlu toprağına vurulup düşmek 
Şimdi sende yatanları kıskanıyorum 
Vuslatımız mahşerde mi bilemiyorum

Hoşçakal ey mübarek ey güzel şehir! 
Hoşçakal hoşçakal ey büyük şehir!

k.arslan gazioğlu

1999