KADIN VE ÇOCUK
Yuvalarımızın, temel taşları
Değersiz görüldü, itildi kadın
Üç öğün tatlıdır, yenir aşları
Kirli mendil gibi, atıldı kadın
Hayatın en güzel, meyvesi onlar
Haykırışlarıyla, sokaklar inler
Çocuklar en iyi, sevgiden anlar
Bayram sabahında üzüldü çocuk
En çok onlar susup, cefa çektiler
Erkekle birlikte, tohum ektiler
Bizi düşündüler, fidan diktiler
Her mücadeleye katıldı kadın
Verelim sevgiyi, gülsün yüzleri
Oynarlar sokakta, kanar dizleri
Asla kalbimizden, geçmez izleri
Sokak ortasında, ezildi çocuk
Çaresiz günlerde, dimdik durdular
Sıcak yuvamızı, sağlam kurdular
İffetleri için, adam vurdular
Ticari mal gibi, satıldı kadın
Hayata anlamı, çocuklar katar
Kimi anne baba, başından atar
Ahlak yoksunları, bir pula satar
Sarhoş masasında, düzüldü çocuk
Bizler değer verip, kıymet bilmedik
Dertlerine asla, çare bulmadık
Kötü günlerinde, omuz olmadık
Kumar masasında, ütüldü kadın
Günahsız çocuklar, savaşta kalır
Yürekleri derin, yaralar alır
Açlık, sefaletten çocuklar ölür
Savaşta kurşuna dizildi çocuk
Yaşadı hayatı, eziyet gördü
Saçlarını kesti, acıyı ördü
Bunu göremeyen, adeta kördü
Lokma ekmek gibi yutuldu kadın
Dünyayı verelim yüzleri gülsün
Kadınlar, çocuklar acıyı silsin
Baş tacımız onlar, herkesler bilsin
Kötülük yüzünden, büzüldü çocuk
Kıymet bilin artık, koyun önlere
Cümle âlem herkes, borçlu onlara
Kul Ölmez’im yine, geldi sonlara
Sevdiği erkeğe tutuldu kadın
MURAT ÖLMEZ