Saygı ve sevgi sözcüklerini ne kadar çok kullanıyoruz farkında mısınız? Hep bir sıralama yapma peşindeyiz. Birinciliği hangisine versek diye kafa yoruyoruz. Fikir yürütüyoruz. Neden ikisini yan yana koyamıyoruz? Sanki önce sevgi dersek, peşinden saygı gelecekmiş gibi. Ya da tam tersini düşünün. Önce saygı dersek , peşinden sevgi gelecekmiş gibi. Ne yazık ki her zaman birbirini takip etmiyor bu iki önemli duygu. Birbirlerini deliler gibi sevip, daha sonra bir veya birkaç sebepten dolayı ayrılmanın, birbirine kin kusmanın, soğuk bakışmaların ve o büyük aşkların yerle bir olmasının eşiğine gelenler yok mu! Sevgi sözcükleri, yerini acı ve kırıcı sözlere bırakır bir anda. Fotoğraflarda ve anılarda kalmıştır o sevgi ve romantizm dolu anlar. Kimi zaman, hatta günümüzde çoğu zaman yerini şiddete bırakır. Kırmızı güller vazoda kalır. Kalplerdeki o güzelim sevgi kan ağlar. En kötüsü de can yakar ve canana kıyar hale gelir kimi zaman. Vazodaki güller kan ağlar. Güzelim anılar,  kan kırmızısı renge bulanır. "Şiddet" denilen "yok edici", sevginin, sevgilinin Azrail 'i olur. Gazetelere, televizyonlara manşet olur, bir zamanlar çok seven sevgilinin, eşin son verdiği hayatlar. Sevgiyle takılan yüzükler, düğün fotoğrafları; baş başa, el ele yürüdükleri yollar, bir de varsa masum çocuklar... Son yıllarda, "kadına şiddet", bir anda toplumsal hayatın en çok konuşulan  gündemi haline geldi . Aşk ve cinayet, öyle çok yan yana gelmeye başladı ki sevgiyle atılan ilk adımlar nasıl bu kadar yön değiştirdi ve acı bir tabloya dönüştü diye düşünmeden edemiyoruz. Önce birbirlerine duydukları sevgiyle veya büyüklerin uygun görmesiyle mutluluğa atılan adımlar ve yuva kurmanın heyecanı nasıl da bir aile faciasına dönüşür? Kadına şiddet daha ne kadar hayatımızın gündeminde olacak? Şiddetin önüne nasıl geçebiliriz? Hangi önlemlerle kadınlarımıza, analara rahat bir nefes aldırabileceğiz? Sanırım cevabı, sevgiyi ve saygıyı yan yana koyabilmekte yatıyor. Kadına hem sevgi hem saygı duyabilmeyi başarabilirsek; aslında daha geniş düşünüp insana her iki duyguyla bakabilirsek, şiddetin, cana kıymanın, insanı, kadını değesizleştirmenin önüne geçebiliriz. "Hem sevgi hem saygı" diyelim hep birlikte ve ikisine de tüm içtenliğimizle hayat verelim ki kadınlarımız ve insanlığımız da hep hayat bulsun.