![](https://4.bp.blogspot.com/-fBUJ2pYylpI/VbxBgD2G81I/AAAAAAAAI3k/xOiF75d0Z6A/s640/han.jpg)
Bak etrafına iman ile kardeşlik âleme sığmaz
Nefret ile gezenleri önüne katmış hiç durmaz
Bu iman ile kardeşlik bilin ki hiçbir gönlü yakmaz
Yalnız nefret kin ile olanları yakar yerinde durmaz
Biz bu âlemde kardeşlik iman ile uyandık
Nefret ile gezenleri mezar kazdık içine koyduk
Sabır ile gezdik biz sanmayın nefretinize uyduk
Son nefesinizi vermeden uyanın diye biz bekledik
Biz nefreti yazmayız merhamet ile gezeriz tarih yazarız
Nefret kini ile dolaşıp yakanın mezarını derinden kazarız
Yarınlarımıza bizler merhametle gülümseyerek bakarız
Sanmayın biz sizi nefretinizle adam yerine koyduk nefretinizle yakarız
Akın tarihe nefret ile gezenler ölür iken kıvrandı
Sanmayın gittiği yerde melekler onlara iyi davrandı
Ateş ile yandılar sonsuz elem içinde kendileri istedi yandılar
Nefret ile şeytan peşinde gitmeyin dedik kendileri kandılar
Ecdadım gönlünde merhametle imanı cihanda gezdirdi
Nefret kin ile gezenlerin cümlesini canından bezdirdi
Aman dileyene eli kalkmadı dilemeyen ise ecel şerbeti içirdi
Cümle gönüllere iman ile edep hırkasını tevazu ile giydirdi
Bazen ava giderken avcı yolda kendisi avlanır
O av olma ile yüreği elem ile sızım sızım sızlanır
Tam kalkar iken birde kendi kurduğu tuzak ile yakalanır
Sanma sen ey avcı nefret kin sana bulaşmaz,
İşte adaletin oku yüreğine böyle saplanır
Kul Mehmet’im herkese yeter bu güzel cennet cihan
Dertli gönüllere derman ile koş o derdine tercüman
Unutma kul sana kalmaz dünya bak unuttun yaşadığın imtihan
Hepimiz misafiriz bu dünyada kaldığımız handa kapı kapanır yıkılır han
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)