Yaşayıp görmüşsün, tarifi tamam,
Yer tutmaz kalbinde ne han, ne hamam,
Düşünceme sığmaz, söze koyamam…
Bazen kızıp, ohhaaa, ulan yazmışsın.
 
İyilik edeni en başköşeye,
Hainlik edene bin yıl reddiye,
Bilinsin ki ibret-i âlem diye,
Sırat köprüsüne ilan yazmışsın.
 
Zamana sığmayan yılların olmuş,
Dikenli, yokuşlu yolların olmuş,
Çiçek çiçek gezmiş balların olmuş,
Lale, sümbül, nergis, reyhan yazmışsın.
 
Kutlu duygularla salıp dal budak,
El açıp yürekten haykırmışsın: HAK!
Hakka yönelerek ki çırıl çıplak,
Mayasından belli insan yazmışsın.
 
Sevgi bir kitapmış gönül masanda,
Muhabbet örgüsü anayasanda,
Memleketmiş sevincin de, tasan da,
Özünden püsküren volkan yazmışsın.
 
Mevzu aşk olunca kılı kırk yarmış,
Haberler Bülteni, Masallar varmış…
Güney illerinde başka baharmış,
Gurbetten sılayı yaman yazmışsın.
 
Aşk diyorsun en mukaddes hayale,
Keremin Mecnun’un düştüğü hale…
Ezelden vurgunsun uçsuz visale,
Her mısrada koca umman yazmışsın.
 
Derinden derine âşıksın belli,
Sen başka birine âşıksın belli,
Ezelden yarına âşıksın belli,
Bir yüreğe bir Mihriban yazmışsın.
 
Bazen daralırmış geniş boyutlar,
Aşkı gölgelermiş kara bulutlar,
Kaç dağın ardına düşse umutlar,
Yine de kalkacak duman yazmışsın.
 
Sükûtun isyanmış, gülüşün hançer,
Dökülmüş alnından boncuk boncuk ter…
El açıp Allaha her dem, her seher,
Habib’in yolunu, iman yazmışsın.
 
Mahmut TOPBAŞLI