Karanlık Duvarlar
I.
Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda
Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum
Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse
elini uzatmıyor
Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan
.......
......
.....
.....
Önümde karanlıktan duvarlar
Sırtımda insan yüklü bir gök var.
1959
Maraş