Kaside: Taht urup tâk-ı felekde hüsrev-i hâver güneş
 
1. Taht urup tâk-ı felekde hüsrev-i hâver güneş
 Geydi nârencî kabâ urındı nûr efser güneş
2. Mesned-i sultân-ı subh oldı serîr-i âsumân
 Saçdı pirûze tabaklardan zer ü gevher güneş
3. Kufl açup dürc-i zebercedden cevâhir dökdi kim
 Hâk gencin eyleye gencîne-i cevher güneş
4. Kulzüm-i Hindün baturmaga gümüş zevrakların
 Bâd-bân-ı nûr ile tonatdı fülk-i zer güneş
5. Dâne-i encüm dirüp meh hırmeninde her seher
 Bâl açup cevlân ider tâvûs-i zerrîn-per güneş
6. Gûyiyâ Nuşîn-Revân-ı subhdur kim ‘adl içün
Lâciverdî kubbeye zincir-i zer asar güneş
7. Yâ felek Mısrında sultân oldı bir Yûsuf-cemâl
 Yâ Züleyhâdur tutar nârenc-i zer-peyker güneş
8. Yâ cemâline cihânun nûr-u-fer virmek içün
 Rûz ruhsârından açdı ‘anberîn mi’cer güneş
9. Hak budur kim Şâh divânın temâşâ kılmaga
 Düzdi tâk-ı zer-nigâra lâ’lden manzar güneş
10.Kendünün hüsn-ü cemâlin fikri derken germ olup
 Cân dili ile eyledi bu matla’ı ezber güneş
11. Subh-dem cevlân idüp tâvûs-i zerrîn-per güneş
 Bûstânına sipihrün virdi zîb ü fer güneş
12. Zînet-i Bâg-ı İrem tutmag içün gül-zâr-ı subh
 Eyledi gök sebze-zârın pür-gül-i ahmer güneş
13.Kûze-i yâkût ile pîrûze-gûn dolâbdan
 Çarh-ı mînâ-rengi sîmâb itdi ser-tâ-ser güneş
14. Bezm-i ‘ayşın Zöhrenün germ itmege sâkî sıfat
 Âb-gûn akdâh içinde gezdürür âzer güneş
15. Geh hamâm-ı mâh-ı tâbâna dakar sîmîn cenâh
 Geh düzer Sîmurg-ı çarha âteşîn şeh-per güneş
16. Ayda bir kez kâsesin ‘anberle mâhun toldurur
 Tâ ki Şeh bezminde bir dem gezdüre micmer güneş
17. Zıll-ı Hak Sultân Muhammed Hân ki olmışdur anun
 İşigi topragınun her zerresi enver güneş
18. Nite topragınun her dânenün zımnında muzmerdür şecer
 Zerre-i hâk-i derinde şöyledür muzmer güneş
19. Pâdişâh-ı heft iklîm-i sa’âdetdür ki anun
 Hâk-i pâyi cevherin idindi tâc-ı zer güneş
20. Bir şehenşâh-ı kader kadr ü kazâ-râdur ki olur
 Bâmına hindû Zuhal der-gâhına çâker güneş
21. Nûr-ı çeşm-i ‘âlem ü çeşm ü çeraâgı kâ™inât
 Sensin ey Şeh kim yüzün nûrından umar fer güneş
22. Sensin ol kim âsumân iklimine sultân iken
 Gerd-i haylünden urınur ‘anberîn efser güneş
23. Sensin ol kim hıl’at-i fermân-ı hükmün geymeden
 Olmadı zer tîg ile sultân-ı bahr ü ber güneş
24. Sensin ol kim şeh-nişîn-i bezm-gâhunda müdâm
 Yâ Süleymân tahtıdur yâ câm-ı İskender güneş
25. Sâkî-i bezmün ele câm aldugınca dir hıred
 Yâ güneş sâgardadur yâ gezdürür sâgar güneş
26. Ey ki bâb-ı rif’atünde halka-i sîmîn hilâl
 Vey ki devr-i kubbe-i ‘izzünde zer çenber güneş
27. Kadrün ordusında gök bir sâye-bândur kim ana
 Ser-’imâd-ı sîmdür mâh ü tınâb-ı zer güneş
28. Ey ki mihründen zemîn ü âsumân germ olmaga
 Şeb sipend olmışdur encüm fülfül ü âzer güneş
29. ‘Ad-i ‘adlünde yumarlar cümle ılduzlar gözin
 Girdügince çeşme-i kâfûra bî-mîzer güneş
30. Virmese lûtfun eli rahm-i felekde perveriş
 Mâder-i eyyâmdan togmazdı tâ mahşer güneş
31. Nâ-gehân irse sipihre nâr-ı kahrun zerresi
 Âsumân dûd-ı siyâh olurdı hâkister güneş
32. Şöyle korkutmış yüregin hançerün tîz-âbı kim
 Kanda bir su görse berg-i bid-veş ditrer güneş
33. Mihrünün bazârına bir vech ile germ oldı kim
 Kapudan yüz kez kovarsan bacadan düşer güneş
34. Geh ser-i nîzenle bozılur sevâd ı rûy-i mâh
 Geh gubâr-ı sümm-i esbünden olur agber güneş
35. Gûyiyâ na’l-i semendündür hilâl-i ‘îd-i feth
 Mîh-i ahterdür zafer bürcinde ne ahter güneş
36. ‘Ömr-i hasmuna şebîhün itmek içün her gice
 Gök geyer Şâmî zırıh mehden düzer migfer güneş
37. Düşmenün kanın döküp tîg-i zer-endûdın siler
 Ki atlas-ı gerdûnun eyler dâmenin ahmer güneş
38. ‘İsmetün devrânıdur isminde te’nis olmagın
 Seyre çıkdukca bürinür nûrdan çâder güneş
39. Kankı iklime ki pertev salsa ‘adlün sâyesi
 Ol diyâr içre görinür zerreden kem-ter güneş
40. Cevher eyler çün kara topragı lûtfun tâbişi
 Gam degül itmezse ayruk sengden gevher güneş
41. Mâh-ı râyât-ı celâlünden hacildür âsumân
 Sâye-i şebde hayâdan gizlenür ekser güneş
42. Hüsrev-i rûy-ı zemîn dirsem ne fahr olsun sana
 Ki âsumân-ı kasr-ı kadründe oldı hâk-i der güneş
43. Kanda benzer kasruna bir âfitâbı ile felek
 Ki anda her câm olupdur bir zıyâ-güster güneş
44. Hergiz olmaya idi jenginden küsûfun rû-siyâh
 Ger sıgınsa sâyene âyîne-i hâver güneş
45. Âfitâb-ı râyuna olmaz mukâbil nice kim
‘Arz ide tabl-u ‘alemle nûrdan leşker güneş
46. Tîg-i âteş-bâr-ı rûşen rûy-i dîn-ârâyunun
 Kabzasına mâh ahter yüzine zîver güneş
47. Ger Skender istese envâr-ı râyundan meded
 Râh-ı zulmetde olurdı haylına reh-ber güneş
48. Şehriyârâ adunı minberde yâd itse hatib
 Nûr ile mescid tolar filhâl olur minber güneş
49. Bahr-ı cûdundan felek fülkin cevâhir toldurup
 Düzedür şekl-i hilâlîden gümüş lenger güneş
50. Şâh bezminde ‘amel olmaga bu kavl-i garib
 İdinüpdür Zöhre-i zehrâyi hınyâ-ger güneş
51. Ey ‘arûs-ı hüsnüne âyîne meh zîver güneş
 Görinür ‘aks-i cemâlünden cihân yek-ser güneş
52. San ki magribdür saçun ki anda gurûb eyler kamer
 San ki matla’dur yakan ki andan tulû’ eyler güneş
53. Tûtî-i ser-sebzdür ki âyinede per gösterür
 Hatt-ı ruhsârun kim olmışdur ana der-ber güneş
54. Bir gice düşümde sen mâhı der-âgûş eyledüm
 Gördüm olmış nûrdan bâlîn kamer pister güneş
55. Kim ki nezzâre kıla horşîde haddün var iken
 Nâzırun çeşmine hışmından sokar hançer güneş
56. Öykünelden yüzüne hergiz bakılmaz yüzine
 Bî-hayâdur ki oldı bu vech ile müstahkar güneş
57. Okıdum hattın lebinde kim gubâr-ı müşg ile
 Çeşme-i cân üzre yazmış Sûre-i Kevser güneş
58. Raks urur hengâme-i ‘ışkunda bir cân-bâzdur
 Kim olur zerrîn resenle asılup çenber güneş
59. Bahr-ı gamda görmedi mihründen akan göz yaşın
 Pes neden dirmiş ‘Atâyî ki oldı dür-perver güneş
60. Göricek yüzünde zülfün rîsmânın sanuram
 Nûr ile yazmaga Şeh medhin çeker mıstar güneş
61. Hüsrevâ medh-i zamîrün fikr iderdüm dün gice
 Tâli’ oldı masrık-ı endişeden enver güneş
62. Ebr-i gam var yohsa medhünde redîf itmek degül
 Pertev-i zihnümden olurdı yedi kişver güneş
63. Nûr-ı mihrinden suvarup şâhını eş’ârumun
 Gülşenümde ahter olurdı şükûfe ber güneş
64. Bir nazar kıl Ahmed’e ey nûr-i çeşm-i kâ‘inât
 Ki âb-ı lûtfundan olupdur ebr gibi ter güneş
65. Tâ zümürrüd sebze-zârında sipihrün her seher
 Sâgar-ı pîrûzeye döker mey-i asfar güneş
66. Tâ yaza nûrîn kalemle çin seher nakkaş-ı sun’
 Şemse-i zerrîn-i tak-ı günbed-i ahzar güneş
67. Tâ Süreyyâ ‘ıkdin eyler gûş-var-ı gûş-ı mâh
 Tâ Benât-ün-na’şa örter nûrdan çâder güneş
68. Çarh dürcinde konılan her mûrâdun gevherin
 Her gün itsün harc idüp kapunda hâk-i der güneş
69. Yazsun âsâr-ı süm-i esbün gubarî hatt ile
 Mâha tâ hayt-ı su’â’ ile çeker mıstar güneş
70. ‘Ömr-i hasmun defterin tûmâr-veş dürsün felek
 Nice ki eczâsından eyyâmun düzer defter güneş