Kelimelere Hayata Birkaç Küçük Dokunuş

Kelimelere Hayata Birkaç Küçük Dokunuş

İnsanın yardımına acilen elden geldiğince koşmak/koşmam/koşmamız gerek. Sözü buraya aceleyle yazmam düşünmem, hayatın getirisine götürüsüne bakarak, götürüsünün çokluğundan olsa gerek, bunu söylerken sizler alaylı alaylı bakmayın, yanlışta anlamayın. Dersiniz insan değerin faydasını bilmez, hakkın rızası içindir bu yardım, cevabını insan değil hak Mevla verecek.

İnsanın vurdumduymaz gülüşüne bir gülüş katılamayacaksa, zaten katılmadığından gülüşten yıkış, kaçış yakış anlayışsızlık eklenmiş!

İnsanı anlamaya çalışırken elbette ki yorgun kalacağız, durgun kalarak bakacağız, lakin vurgun yemiş gibi, kaçmayacağız insandan. Bunun da adına kimisi densizlik diyebilir lakin, densizliğin daniskasını sergileye sergileye ayrı kaldık, yakınları uzak, uzakları tuzaklarla doldurdular fark edemedik.

İnsanın başkalarının anına canlılık dileklerine dilek murat eklemek olmalı, muratsızlık dileksizlikle sarmamalı bu olmamalı.

Bir ot, bakarsan bir güle dönüşür bakmazsan ayrık otları sarar kurutur. Bir dal kırarsan yeşermez kuru kalır.

Mavi pembe yolculuklar sunmuyorum lakin yolculuk yapmalıyız kendimize gönüllere ve hakka, ancak böyle yaşanılır kılına bilinir hayat, yoksa gerisini sorarsanız zaten bayat, anlat dersen anlatırım birkaç dokunuşla nasıldır hayat, bak karşıdan geliyor komşunun kızı Nur hayat.

Mehmet Aluç