Bu günler yaşadığımız günler mi?

Eskiden mutlulukla gezdiğimiz günler mi?

Ah şimdiki çocuklar laf söz dinler mi?

 Eskiden çocuklar kimseyi lafa tutmaz saygı duyardı

Mahalleler caddeler sokaklar masumiyet abidesi kokardı

İnsanların yüreğinde sevgi saygı komşuluk vardı

Gülen gözlerle birbirine bakardı

Arayanın soranın gönül alan komşular vardı

Şimdi ne arayan ne soran var ağla yana yana

Evlerin kapıları gönül kapıları sonuna kadar açıktı

Cehennem gibi gönlü ömrü yakmayanlar vardı

Yanında gölgesinde oturunca bıktırmayan güzel insanlar vardı

Şimdi gönüller tarumar ötmez bahçelerde bülbüller

Viran etmiş bahçeleri kargalar

Artık göç eyledi bu kervan akla gelmez yolun içinde kayboldu

Güzellikler ekilmeden biçilmez

Güzellikler yok edilince artık gülünmez

Artık bulunur mu bu dertlere bir derman

 Kul Mehmet der ki Ah geniş dünya nasıl daralmış

Derler içinde yaşım geldi elliye ağrıyor başım

Kervan göç eyledi gelmez artık akıyor gözümde yaşım

Şimdi gönüller tarumar ötmez bahçelerde bülbüller

Mehmet Aluç