KEŞ OLDU GİTTİ 
Bırakmaz peşimi çile dert benim
Şu nefsim kendine baş oldu gitti
Kurtulamam tutsak ruhum, bedenim
Arzularım nefse tuş oldu gitti

Kapıldım giderim boş bir hevese
Şu dünya denilen süslü kafese
Güvenme aldığın anlık nefese
Senden öncekiler boş oldu gitti

Yazım kışa döndü baharım güze
Yaş geçtikçe indi ağrılar dize
Her çıkardığımda tekeri düze
Gittiğim tüm yollar şoş oldu gitti

Nefesi'yim her kim iman etmedi
Kibrinden secdeye başı gitmedi
İbret al, Karun'a servet yetmedi
Firavun'la Nemrut keş oldu gitti. 
          
             Nefesi (Orhan ÖZER)