KİMSESİZLİK KİM’SE
 
Nice yıllar geçti dostlar dünyada,
Yaşadığım her gün bu cana küstü.
Cismimi yokladım sensiz rüyada,
Kimsesizlik kim’se hep bana düştü.
 
Sessiz bir çığlıktı çıkmadı sesim,
Döktüm gözyaşımı  gök boşluğuna.
Kırık çerçevede  yırtılmış resim.
Heyhat! Yaşıyorum nefs hoşluğuna
 
Kurulmuş saatim ilk nefesimde,
Zamanın çarkında yağ eksilmedi.
Yürek sızısı var can kafesimde
Yolculuk ne zaman haber gelmedi?
 
Yoruldu gözlerim derin uykuda,
Kanarak içmedim rüyada suyu.
Tokmakla dövseler taştan sokuda,
Yine de değişmez kimsenin huyu.
 
Varlığım fedadır sana Allahım,
Yolundan geriye adım attırma.
Affını ikram et sensin salahım,
Güneş varken karanlığı tattırma.
 
Mehmet Demirel