Kömbeler dizilir kara tavaya,
Kokular yayılır bizim ovaya,
Gurbetçiler hasret kalır yuvaya;
Ondan ayrı bayram, en buruk andır,
Sevdanın bir adı da Kırıkhan’dır.

Nerde olursan ol, aklından çıkmaz,
Hiç bir şehir böyle kendine çekmez,
Özlemi gün be gün, üstüne çökmez;
Nefeslenmek için, son durak, handır,
Huzurun bir adı da Kırıkhan’dır.

19.05.2018
Muhittin Alaca