Kırılmasın Sazlar Diye Gel
 
 
Geçmişte birlikte olmak bir dertti
Birlikte olmak için ozanlar çok yol kat etti
Gönüllere bir gülümsemek ozana yetti
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Ozan dedi ey kardeşim yeter ağlama
Birlik olalım merhem olalım bu kanayan yaraya
Bizler dinden kardeşiz hakka kuluz ama
Birlik olursak artık kimse yıkamaz cevap verin soruma
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Saz gönül oldu söz oldu buldu gönül’e formül
Birlikte yazdık birlikte söyledik gülümsedi gönül
Yanan bir ateşti dünyamız söndürdük kalmadı müşkül
Açtı ovalarda vahalarda gül öter oldu bülbül
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Ozanlar âşıklar kervanı çoğaldı âleme yayıldı
Bakışlardaki kaygılar düşünceler şimdi yıkıldı
Şiir oldu ilahi oldu roman oldu ufuklara bakıldı
Gönüllerde aşkın ateşi gülleri ile satır satır yazıldı
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Üstat Yesevi attı ilk adımı gönüllere yürüdü
Arkasında Yunus Mevlana Dadaloğlu yolda göründü
Diğerleri düştü peşine gönüllerin içinde göründü
Düşmanlar bu birliği görünce sürüm sürüm süründü
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Âşık Veysel Neşet Baba gönülden geldi dile
Gelenler bir bir gitti izleri hala duruyor gör hele
Ne güzel güldüler gönüllere girdiler güldürdüler güle güle
İşte biz buyuz bir gönül saza bir tezene mısrayla şiire dil
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Âşık Gülveren’im gönülde şiir yazmak ne güzel
Ozanların peşinde gitmek bir onurdur bize özel
Uzattık biz birbirimize ellerimizi yıkıldı kalmadı engel
Gönül sazına tezene oluruz kırılmasın sazlar diye gel
İşte o günden beri gönüller gülümsedi
Şiir bir gönül oldu gönül dünyamıza girdi
 
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren