KIRIŞIYORDU MAZİNİN GENİŞ YÜZÜ
Renkli bir binada
Griye çalıyordu hayaller
Duvar bile anlıyordu her şeyi
Kararıyordu bir solukta
Sessizlikte büyüyordu
Susmanın tarifsiz yangını
Acı serpiyordu hayat
En taze umutların üstüne
Neşesi kaçmıştı mevsimin
Saatler yavaş
Geceler yorgun
Bakışlar dönerken sokaktan
Pencerede aynı son
Ücretsizdi yalnızlığın bileti
Ve bitmiyordu
İnsanın kendine yolculuğu
Keşkeler durağında bilindik ağıt
Kırışıyordu mazinin geniş yüzü
Yalvaç - 7 Temmuz 2019