Kış Mehtâbı
Gece, hâif ve pür sükûn her yer;
Uzakta işte kamer
Kesîf sislerin altında kimsesiz, câmid
Bakıyor.
Nücûm,
O münkesir, o yetîmâne gamzeler, mahmûm
Titreşiyor...
Semâ, deniz, âfaak
Bütün bu leyle-i sermâda sanki hep donmuş,
Hep bî-rûh;
Uzakta gölgelerin zîr-i camidinde hamûş
Beş on dıraht-ı kadîd
Mecrûh,
Giryân
Bir tıfl-ı yetîm
Gibi ağlar, ağlar.
Uzakta vaz-ı mehabetle ser-te-ser dağlar,
- Beyâz Olimpos'lar-
Okur bu Ieyl-i siyeh-fâma bir kitâb-ı esâtîr...
Gece, hâif ve pür sükûn her yer;
Uzakta işte kamer
Bu leyl-i bî-kesin âguuş-ı bî-mecâlinden
Alîl ü bî-vâye
Semâya, âfaaka
Ağlar... ağlar!..
(Geçtiğim Yol, 1912)