Küskün durur anılar, anlamsız ömür gibi
Her günüm ayrı döngü her dokunuş bir ölüm.
Kan revan halde gönül, mecnuna dönmüş gibi
Meçhule dokunurken, duygularımdır sürgün.
Sanki bende sevdanın, zerresi yok gibiyim
Zemheri havalarda, bana geliver bir gün
Ayrılık anaforu, aşkta borçlu biriyim
Soluksuz kalan beynim, yırtık çarşafa benzer
Her anımı çalarken sessizce kaldırımlar
Çiplak cesed misali ,gönlüm amaçsız gezer.
O sıcak gülüşünle gözlerime dokunsan
Gönlünde bana bir yer ayırsan ne olurdu
Işıl Işıl parlayıp, Hayalimde gezinsen
Üstüme çöken kasvet, bir anda kaybolurdu
Zamansız bir ayrılık, çalmıştı kapımızı
Sensizlik beynime yük, neden beni seçmiyor
Ulaşılmaz hayaller, kapattı bahtımızı