Köroğlu Gezer

Köroğlu Gezer




Köroğlu gezer bunca karışık fikir içinde

Çıkacak girecek bir yol var mı der günün birinde

Çare arar bulsa bakar körler engel olur kör gözüyle

Şahlansa atı bir türlü şahlanmasa akar kan gönlünde

Mazluma varır mazlumu kucaklar kendi düşünde



Koşmak ister eskilerdeki gibi kır atıyla dağlara

Varmak kavuşmak sarılmak ister canlarla

Yollar boş dağları kurt sarmış akan onca kanlarla

Şahlansa atı bir türlü şahlanmasa akar kan gönlünde

Mazluma varır mazlumu kucaklar kendi düşünde



Nereye gider bu deli gönüllere der hey nereye

Alageyik gibi avlanmış insanlar varmaz dereye

Hani nerede der yok mu çıkacak benimle sefere

Şahlansa atı bir türlü şahlanmasa akar kan gönlünde

Mazluma varır mazlumu kucaklar kendi düşünde



O zamandan bu zamana her şey yıkıldı kalmadı

O zamanın güzelliğini alan olsa da kimse saklamadı

Şimdi adım atılsa da düşmandan adım atılacak yol kalmadı

Şahlansa atı bir türlü şahlanmasa akar kan gönlünde

Mazluma varır mazlumu kucaklar kendi düşünde



İşte hal böyledir Köroğlu’m durum tastamam böyledir

Âşık Gülveren söyler bunları kendine derdi söyletir

Geçmiş o günlerin kokusunu bu ruhum ister nicedir

Şahlansa atı bir türlü şahlanmasa akar kan gönlünde

Mazluma varır mazlumu kucaklar kendi düşünde



Mehmet Aluç / Âşık Gülveren