Köz Yanarsa Gönülde
 
Kem gelirse kula sözde
Yıkan gelirse gözde
Ateş yanarsa elde dikkat et
Söz gelirse gönülde
Güzellik yaşanır gözde
Köz yanarsa gönülde
Yaklaş yanına gönülden gönül al
Hak yoluna gidenlerin peşinden nasihat al
 
Söz ola gönül yapa
Göz ola gönüle yol aça
Ateş ola gönlü ısıta
İnsan ola gönüle can ola
 
Dudak ola dil ile hakkı söyleye
Dil ola gönül ile hakkı bile gönüle gide
Gönül ola imanla merhametle ola hakka kul ola
İnsan ola mazlum ile ola mazluma yol bula
 
Dertler için yanan gönül ola
İnsanlar çevresinde hak aşkı ile dola
Gönüller birlik ola hakka vara
Hak merhameti ile cümle gönülleri sara
 
Gizlenen gönülden ol uzak
İçinde vardır bin bir tuzak
Gönüllerden de olma uzak
Şeytan uzaklıkta kurar tuzak
 
İnsan derdi ile olan kalır uykusuz
İnsan merhameti ile kalmaz ki susuz
Uykusuz olan ol uyku kalma yolsuz
Yola çıkana ol dost kalma kul’suz
 
Kul Mehmet’im gözü kara şairimden ilham almışım
Elimden gelen budur bu kadar ışık kapmışım
Gönül güzelliğini görmüş can olmuşum
Can olanlara can olmuş yolumu bulmuşum
 
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
 
Not: Mehmet Gözü kara kardeşimin bir atışma dörtlüğünden ilham alarak yazdım bu şiiri.