GAZEL
Lutf idüp geçmezse dildârum günâhumdan benüm
Âh kim bir gün yanısar âlem âhumdan benüm
Gamzesi hançer çeker komaz yüzini görmege
Yâ Rab ana ne ziyân olur nigâhumdan benüm
Zülfi sevdâsına gönlümi gözümdür düşüren
Gör neler gelür bana bu rû-siyâhumdan benüm
Ey sabâ ol mâh-ı bî-mihrün iricek kûyına
Gâfil olmasun di âh-ı subhgâhumdan benüm
Çün ölüp toprag olam sinümde bite lâleler
Haddinün mihri kohusıyla giyâhumdan benüm
N’ola izi tozını bâd ile gönderse dise
Armagandur gözlerüne hak-i râhumdan benüm
Bendesidür işiginde Aşki’yi redd itmesün
Bu durur ancak murâdum pâdşâhumdan benüm
(Köksal 2012, s.1733)