Rengi yok bu v/edanın ehemmiyeti de yok bense sessizliğe sığındığım kadar düşlere uzanıyorum.
Düş pembesi şehrin ışıkları içre yolculuğu günün kavuştuk kavuşalı bahara aşka tahakküm yükleyen değil aşkı şiar edinen yolculuğun kutsal tınısı.
Seyyah heceler…
Ökçesi yüksek ömrü uzun,
Aşka sadık
Rahmeti katık
Bilenlerin mücadelesi
Bir tabu değil ömür tabutu saklı kaderin g/izinde
Göğe konuşlu yürekler melekler
Rabbe teslimiyeti insanın
İfa ettiğinden öte
İmtina ettiği
Nasıl ki kırma korkusu kalpleri
Mevsim nazlı
Sesler sedanın ambarı
Şivesi tutuk değil
Sanrısı yok değil
Şifası sabırdan rahmetin tecelli ettiği
Bir teselliden öte şiirler
Hayallerin gücü hatırına sevginin
Damlaların büyüdüğü
Bir ilkbahar sabahı
Güneş iken neşri semanın
Hayat iken yorganı sevdanın
Hüküm veren Yaratan
Aşka konuşlu bir kanat sesi, yüreği
Havalara uçuran
Nidaları varla yok arası canlıların
Lakin maneviyatın o gür sesi
Kanat açtıkça rahmete
Aşkın tılsımı
Sevgi ile büyüyen yürek içten içe
Şeffaf bir rahle
Aşka sadık bir gülümseme
Dokusu evrenin
D/okunduğu kadar da şiirin
Bitimsiz evreleri
İhbar ettiği şairin
Elbet yüreğin bitimsiz sesi
Ki
İnzivada geçen günlerin sonlandığı
Ufka dönük hayallerin artık kundaklanmadığı
Sevi dilinde heceler
Katıksız özlemi sineye çeken sevgilinin
Davudi sesinde büyür özlemi öznesi de şairin
İklimler kantarı aşkın
Dokunduğuna delalet yürek, kamberi ruhun
Elbet umuda sirayet eden
Yaşama sevinci ve saklı tutulası devasa inanç
Ne hikmetse gece varır güne
Günde saklı perdeler uçuşan
Varla yok arası hüzünbaz dizeler aşka çalım atan.
Hecelerin firarı
Şairse fedaisi ömrün
Şanlı geçmişin izine parmak basan
Hicreti
Belki de hicvi
Yokuşlar inip de çıktıkça şair
Meydan muhaberesi adeta ömür
Sevgiyle teneffüs edilen göğün rengi
Elbet gök kuşağı giyindiği
Şairin bir şiir derken bir şiir daha
Devasa
Kanatları büyüdüğü kadar duasına
Eşlik eden meleklerin hüzünlü sesi
Kol kanat geren elbet yüce Yaratan tüm yüreklere…