Ölüm hak, miras helal, derler. Doğrudur. Hayatın en büyük gerçeklerinden birisidir ölüm ve Allah'ın en adil bir varlık olduğunun adeta kanıtıdır. Bu güne kadar bir çok şair ve yazar ölüm konusunu işlemiştir eserlerinde. Kim söylüyordu o şarkıyı şimdi aklımda değil ama sözlerinin bir kısmı aynen şöyleydi ''Ölürsem kabrime gelme istemeeeeeeeeeeem.'' diye de böyle uzatırlardı. Mahzun mu yoksa İbo mu aklımda kalmamış söyleyen... Belki de ikisi de ayrı ayrı mı söylerdi yoksa bilemedim şimdi...


Yahu ben niye geleyim sizin gibi şerefsizlerin kabrine? Eğer ki devlet adamı sıfatıyla bir zamanlar yolsuzluk yaptıysan, insanları itip kaktıysan ben vekilim diye, şairim yazarın diye havalara girdiysen, tevazuu elden bıraktıysan, çocukları hor gördüysen, sanatçıyım diye oranı buranı açtıysan, kendini bir şey sanıp da halka tepeden baktıysan, ben niye geleyim senin kabrine... Defol git, peşinden ne su dökerim, ne de göz yaşı, hatta bir beddua ederim '' Cehennemin evselesine kadar yolun var.'' diye, onu da yaparım yani...


Yıllar yılı hem Türk'e, hem de Müslümana düşmanlık yaptıysan, ben niye geleyim senin mezarına? Ha belki tesadüf eseri yolum düşerse, oradan geçiyorsa da o zaman mezarına gelip bir güzel tükürürüm. Tükürmekle de kalmaz, ''Yattığın yerde rahat yüzü görme cehennem çukurları olsun mezarın.'' derim. Bunu da derim yani...


Dünya hayatını kimselere umursamadan yaşıyorsan, ne insana, ne de başka canlılara sevgin saygın yoksa, sen zaten yaşamayı hak etmiyorsun demektir. Bir an önce defolup gitmen, geçmişte olduğu gibi, Adolf Hitler'in Mussolini'nin Stalin denen zibidinin def olduğu gibi, senin de arkandan kimseler, göz yaşı dökmeyi bırak, bir de Allah'a şükür edecekler hatta şükür namazı bile kılacaklardır sen geberdiğin için...


Orasını burasını açıp da sonrada çok iyi bir şey yapıyormuş gibi ''Gençlerrrrr siz de açın oranızı buranızı kimseleri de kafanıza saçınıza başınıza takmayın diyerek yön vermeye çalışanlar, sizi de unutmadık ben de unutmadım bu millet de unutmayacak.'' Sizin de kabrinize gelmeyi düşünmüyoruz haliyle... Siz bu dünya hayatını sadece buradan ibaret sanmaya devam edin bakalım. Günü gelince hayatın acı gerçekleri ile karşılaşınca iş işten geçecek, birileri kabrime gelsin de dua etsin keşke diye mezarlarınızda bekleyip duracaksınız...