Arapça kökenli olan “ Mühmel “ sözcüğünün sözlüklerdeki anlamları: İhmâl edilmiş. Bırakılmış. Kıymet verilmemiş. Bakılmamış. Manasız ve boş söz, cümle. Sonraya atılmış. Boşlanmış.[1] Şekillerindedir.
EDEBİYATTA MÜHMEL
Noktasız harf, noktasız harflerle yazılmış olan yazı manasındadır. Divan edebiyatında mühmel kelimesinin noktalama işaretleri olmadan yazılmış başı boş yazı anlamına gelen ve müfred kelimesi ile eş anlamlı olarak kullanılan bir terim anlamı da vardır.
Burada söz ettiğimiz müfred ile tek mısradan oluşan, ferd halindeki dize anlamına gelen müfred ile karıştırmamak lazımdır. ( bkz Müfred ve Beyitler - Ferd ( Müfred Beyit ) Nedir ve Örnekler )
Eski yazıda, bütün harfleri noktasız olan dizelere, yazılara da mühmel veya müfred denmiştir.
EBCED USULÜ OLARAK MÜHMEL
Edebiyatta mühmel ebced hesabı ile yapılan bir tür tarih düşürme şeklini de ifade eder Ebced hesabında mühmel adı verilen tarih düşürme yöntemi noktasız harflerin hesabı ile düşürülen veya çıkarılan tarih demektir.
KAYNAKÇA
[1] Abdullah Yeğin, Osmanlıca - Türkçe Yeni Lüğat, Hizmet Vakfı, İst. 1978
0
0
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın