Mülayim Nedir

Osmanlıca yazılışı: mülâyim :  ملایم

Mülayim sözcüğü Arapça kökenlidir. Arapça “ am “ [1]kökünden gelir.

 Sözlüklerdeki anlamı: Hoş görülebilir nitelikte olan, yumuşak başlı,  uygun, uzlaşmaya yatkın,  yumuşak huylu, sinirli olmayan  anlamlarındadır.

Ali Bey, işinde gücünde, kimse ile derdi olmayan mülayim bir adamdır.

Edebiyatta   Mülayim

Mülayim sözcüğü edebiyatta sözlük anlamlarına uygun olarak kullanıldığı gibi istiare ve teşbih sanatında da terim olarak kullanılmaktadır.  Bir başka deyişle mülayim  sadece  zayıfa benzetilen kuvvetli benzetilen ile yapılan istiare demektir.

İstiare sanatı bilindiği gibi yarım teşbihtir. Yani  teşbihin dört unsurundan sadece benzetilene ( müşebbehin bih)  dayanan istiareye mülayim denmektedir.  Bilindiği gibi teşbihin iki ana unsuru benzeyen zayıf, benzetilen kuvvetlidir. İstiare ise sadece benzeyen  ve benzetilenden birisi ile yapılan bir teşbih olmaktadır. Müşebbeh-in bih ile yapılan benzetme ise kuvvetlidir ve buna mülayim denmiştir.

Mülayim  istiare terim olarak neredeyse vech-i şebeh değerindedir.  Vech-i Ş ebeh ise bir şeyin başka bir şeye neden benzediğini anlatan ibare ve söz olmaktadır. [2]

 

KAYNAKÇA

[1] https://www.etimolojiturkce.com/kelime/m%C3%BClayim

[2] Edebiyat Lüğati , Tahir’ül Mevlevi, Enderun Yayın. 1973