MÜSEMMEN
Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilünI
Dîde lâle ‘ârızuñçün jâle-bâr olmış-durur
Her müje hüsnüñ gülinsüz gözde hâr olmış-durur
Sîne ‘ışkuñ âteşiyle pür-şerâr olmış-durur
Cân firâk-ı la‘l-i nâbuñla figâr olmış-durur
Dil hevâ-yı kâkülüñle bî-karâr olmış-durur
‘Akl u fikrüm turrân ile târumâr olmış-durur
Ten gam-ı zülf ü hatuñla hâk-sâr olmış-durur
Üstühân-ı ser mekân-ı mûr u mâr olmış-durur
IIII
Çarh abdâluñdur ey meh dâglar seyyâresi
Subh küşteñdür ki hûn-âlûdedür ruhsâresi
Oldı Mirrîhi sipihrüñ gamzeñüñ mekkâresi
Sîne-çâküñdür hilâl eksük degüldür yaresi
Gül helâküñdür kulaguñca-durur her pâresi
Bir leked-kûpuñ-durur sünbül ki gitmez karesi
Oldugıyçün sâgar-ı bâde lebüñ âvâresi
Bâd kabrinde habâbuñ türbe-dârı olmış-durur
IIIIII
Kufl-ı yâkûtuñ dilin açup yine ol nâzenîn
Ben fakîr üftâdeye virdi niçe dürr-i semîn
Zâhir oldugı na˙arda gözlerüm ‘ayne'l-yakîn
Gördi müşgîn nâfeyi bir misli yok engüşterîn
Kaddümi hâtem gibi ham kıldı ol la‘l-i nigîn
Nâfe gibi bagrumı hûn eyledi bu müşg-i çîn
Geh gam-ı kâkül gibi sevdâ-yı zülf-i ‘anberîn
‘Ayş u nûşı ben fakîrüñ zehr-i mâr olmış-durur
IVIV
‘Aks-i kavsüñ çeşm-i hûn-bârumda ey nâvek-fiken
Zahm-ı pür-hûnumda zerrîn hançerüñ ey sîm-ten
Çâk-ı sînem ˙âhirâ hûn içre ey şemşîr-zen
Kanlu pîrâhen içinde bu dü-tâ olmış beden
La‘l mir’ât içre kaşuñ ‘aksi ey gonca dehen
Rûy-ı gül-gûnuñda nâhuñ zahmı ey şîrîn-sühan
Didi la‘lîn câm içinde ‘aks-i engüştüñ gören
Mâh-ı nevdür ki şafakdan âşikâr olmış-durur
VV
Kâmetüñ bâlâdur ey servüm miyânuñdur vasat
Safha-i güldür ‘izâruñ leblerüñ müşgîn nukat
Levh-i dilden yuyamaz hattuñ eger olursa şat
La‘lüñ üzre yazdı Kevser sûresin gûyâ galat
Kim kazıtdı ey cemâli mushafum safhañda hat
Kanına ‘âşıklaruñ la‘lüñ getürdi çünki hat
Bir gün ola Emrî içün diyeler ey sebz-hat
Bir hatı sebzüñ gamından dil-figâr olmış-durur
Prof. Dr. Mehmet A. Yekta SARAÇ, EMRÎ DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3144 KÜLTÜR ESERLERİ 427