MÜSEMMEN
 
 Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilünI
 
 Dîde lâle ‘ârızuñçün jâle-bâr olmış-durur
 Her müje hüsnüñ gülinsüz gözde hâr olmış-durur
 Sîne ‘ışkuñ âteşiyle pür-şerâr olmış-durur
 Cân firâk-ı la‘l-i nâbuñla figâr olmış-durur
 Dil hevâ-yı kâkülüñle bî-karâr olmış-durur
 ‘Akl u fikrüm turrân ile târumâr olmış-durur
 Ten gam-ı zülf ü hatuñla hâk-sâr olmış-durur
 Üstühân-ı ser mekân-ı mûr u mâr olmış-durur
IIII
 Çarh abdâluñdur ey meh dâglar seyyâresi
 Subh küşteñdür ki hûn-âlûdedür ruhsâresi
 Oldı Mirrîhi sipihrüñ gamzeñüñ mekkâresi
 Sîne-çâküñdür hilâl eksük degüldür yaresi
 Gül helâküñdür kulaguñca-durur her pâresi
 Bir leked-kûpuñ-durur sünbül ki gitmez karesi
 Oldugıyçün sâgar-ı bâde lebüñ âvâresi
 Bâd kabrinde habâbuñ türbe-dârı olmış-durur
IIIIII
 Kufl-ı yâkûtuñ dilin açup yine ol nâzenîn
 Ben fakîr üftâdeye virdi niçe dürr-i semîn
 Zâhir oldugı na˙arda gözlerüm ‘ayne'l-yakîn
 Gördi müşgîn nâfeyi bir misli yok engüşterîn
 Kaddümi hâtem gibi ham kıldı ol la‘l-i nigîn
 Nâfe gibi bagrumı hûn eyledi bu müşg-i çîn
 Geh gam-ı kâkül gibi sevdâ-yı zülf-i ‘anberîn
 ‘Ayş u nûşı ben fakîrüñ zehr-i mâr olmış-durur
 
 
IVIV
 ‘Aks-i kavsüñ çeşm-i hûn-bârumda ey nâvek-fiken
 Zahm-ı pür-hûnumda zerrîn hançerüñ ey sîm-ten
 Çâk-ı sînem ˙âhirâ hûn içre ey şemşîr-zen
 Kanlu pîrâhen içinde bu dü-tâ olmış beden
 La‘l mir’ât içre kaşuñ ‘aksi ey gonca dehen
 Rûy-ı gül-gûnuñda nâhuñ zahmı ey şîrîn-sühan
 Didi la‘lîn câm içinde ‘aks-i engüştüñ gören
 Mâh-ı nevdür ki şafakdan âşikâr olmış-durur
VV
 Kâmetüñ bâlâdur ey servüm miyânuñdur vasat
 Safha-i güldür ‘izâruñ leblerüñ müşgîn nukat
 Levh-i dilden yuyamaz hattuñ eger olursa şat
 La‘lüñ üzre yazdı Kevser sûresin gûyâ galat
 Kim kazıtdı ey cemâli mushafum safhañda hat
 Kanına ‘âşıklaruñ la‘lüñ getürdi çünki hat
 Bir gün ola Emrî içün diyeler ey sebz-hat
 Bir hatı sebzüñ gamından dil-figâr olmış-durur
 
Prof. Dr. Mehmet A. Yekta SARAÇ, EMRÎ DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3144 KÜLTÜR ESERLERİ 427