MUTABAKAT: 

Osmanlıca yazılışı Mutabakat :  مطابقت

Arapça yazılışı : mutâbakat  مُطَابَقَتْ

Mutabakat Arapça kökenli bir sözcüktür. Tbk  kökü ve tıbk'dan gelmektedir.

Sözlüklerdeki anlamları: Uygunluk,  mutabıklık, muvâfıklık manalarına gelir.  Eski sözlüklerde ise mutabakat:  “muhalif ( bir birlerine karşı çıkan ) ve mugayir (aykırılık, uymazlık, uyuşmazlık) olmayıp, uygun ve muvafık  olmak demektir.” Şeklinde tarif edilir.

Mutabakat sözcüğü muhasebe terimi olarak da yaygın bir şekilde kullanılır.  Muhasebede evrakların ve rakamların birbirlerine uyması, denek düşmesi manasındadır. Gündelik hayatta ise anlaşma, uzlaşma , uygun düştüğü konusunda uzlaşma anlamlarında kullanılmaktadır.

Edebiyatta Mutabakat

Mutabakat edebiyatta terim bir anlam da kazanmıştır. Anlatım içinde kullanılan kelime ve deyimlerin içeriğe uygun seçilmesine mutabakat denmiştir.  İbaredeki ifadelerin aralarında tezat olsa bile karşılıklı olarak birbirlerine uyum göstermeleri birbirlerinin yerini tutabilmelerine mutabakat denir.

Edebiyattaki mutabakatın anlamca karşıtı mübayet’tir (aykırılık, zıtlık).