NE BİÇİM DÖNÜYOR DÜNYA

şimdi  kuytularda saklı masum bakışlar
 kime  sorsam adres bilmez
labirentlerde kaybolurum 
kayıp şehir düşleri yorar beni 

imler bilmece, 
giz, kördüğüm
 perdeler isli

cehennemde miyim,
kim bu zebaniler?

akrep  zamansız    kusar öfkesini 
bir el,    suçlu arar dar sokaklarda 
ışıksız geceler   sinsi,
sabahlar suçlara gebe

bozuldu tüm ezberim,
yenik düştüm gurura

ateşi     avuçlarıma verdiler
felsefem,  kitap aralarında mahpus

ve 

güneş saatleri,  zamana asla  denk gelmez
yollar hep dik, 
rampalarda tökezlerim

kuşluk vakti  kararır dünyam  
Nil  seferleri iptal,
ruhum satışa   arz  esir pazarı tezgahlarında 
zincire vurulmuş   bâb_ı   âlim

_hiç yolcusu yok,   gemi kalkmaz   bu    limandan_

mevsimler savaşır  us/umda,
pudrası dökülmüş yüzler sırıtır,
begonviller sararır zamansız,
sırtlar dönük umuda

 __amansız kaygılardayım_

_yine gam yükünün fermânı   gelmiş_
farkındayım

 “halvet”te  üşür  _nü_ silüetler

(külhan)da buz keser  eller
nefret kahkalarım yankılanır boşlukta

ah gülüm, sana ne ettiler

NE BİÇİM DÖNÜYOR DÜNYA?

Güler TURAN