Neden Niçin Niye Ne Diye
 
Aydınlığın karanlıkla intiharını düşün
Olur, kapkaranlık düşleri fikirleri gülüşleri
Geç kalmış bir mektup gibi değersiz kalır anıların
Bekleyen gönül gelmemenin tezahürü olmadan solar
Her şarkının notasında karanlık bakarsa gözlerin
Notaların olur hüzünlü sözlerin olur yürek yakan
Satırların arasında aydınlık arama
Yazarken karanlık gönlünle yazdın
Karanlık aydınlığa olmaz aydınlık
Aydınlık gönül karanlığa olur gülümseyen aydınlık haberin yok
Rüzgârda savrulmuş düşlerin fikirlerin
Darmadağınık kalmışın yarınların gibi
Münzevi düşüncelerin gibi neden sevdin münzevi yaşamayı
Karanlık her saniye çöküyorsa gülüşüne
Gökyüzünde yıldızların doğmuyorsa
Sen yıldız olmaktan uzaksan
Arama bulamazsın olamazsın gönülde doğan bir yıldız
Devrim dediğin nedir
Gönüllerin çerçevesinde gülümsemiyorsa
Ağlayanı güldürmüyorsa
Gönlün can teline dokunmuyorsa
Feryadı ince dokunuşu ile sakinleştirmiyor
Sürekli ağlatıyor yalnızlığa itiyorsa
Top yekûn kucaklayıp sarmıyorsa
Bir zümreye hizmet ediyorsa
Dayatma ile şirin gösteriliyorsa
Gönül dallarını kökünden buduyorsa
Yeniden filizlenmesi için yanlış aşı yapılıyorsa
Değirmen taşları gibi fikirleri kendi ekseninde öğütüyor
Un yerine saman üretiyor sunuyorsa
Ruhu fikri kendi çekici ile dövülerek şekil verilmek isteniyorsa
O değildir devrim o zulümdür zulüm
Etrafımızı sarmış neden niçin niye ne diye
Bir hastalık gibi kapılmışız bu söze sanki etrafımızı sarmış intaniye
Yaşarız bunlarla bu korkularla her bir saniye
Söyler inleriz yatar kalkar inleriz boşu boşuna
Beşeriz sonuçta yani başımıza gelse de bela musibet kendinden bil
Asuman gibi olmasın gönlün hevesin arzun ihtirasın
Soldurursan gonca gülünü ömrünü sen bunlar uğruna
Daha çok söylersin neden niçin niye ne diye
Mehmet Aluç© Kul Mehmet