Nedir keder? Acı mı? Istırap mı? Çile mi? Gözyaşımı? Kader mi…? Yoksa yeni bir kapı mı köprü mü? İnsanın kendi çizdiği yolda içine düştüğü kör kuyu mu ? Başına gelince keder, yeter dediği mi? İnsanın kendi eliyle çizmek istediği yanlış yolun sonucunda, düştüğü ıstırabı feryadı ederi! Kazancı! Yüce Allah insana yürümesi için, gönlüne verdiği merhametle gülümseme insanlığa yardımla, hakkı bilmesi kendini bilmesi, bu yolda gitmesi gerekirken, terk ederek gittiği yanlış yolda çukuruna düşmesi ve yüce Allah’ın ikazı ile karşılaşması ,geriye dön demesi kendine gel demesidir KEDER. Yoldaki işaret levhası, düşün ey kul bu neyin kafası, kime bu yaptığının havası, neyin kimin davası ? Uyarı çıkma yoldan sakın fazla yukarı, yıkamazsın sen dağları aç gönlünde taze baharları, yoksa Yüce Allah merhamet ve af sahibi olan kulun gelmesi için bir ömür bekleyen, kuluna  cefa vermez ,sefa sürmesini ister, uzaklaş der sana yaramaz o bela, bak önünde tabela, anla artık ey cühela sanadır bu ikaz et acele.
 
Bak gittiğin yol yanlış yürüyorsun boğula boğula, doğru hak olan olsun gönlünde bir damla dön doğru yola, var cennet olan cennet olan gönlün merkezine, cennet sende cehennem sende, var ulaş kapısını aç bir nefeste, Yüce Allah senden böyle kolay olanı ister zoru değil, bırak zoru yersin koru, gelir binlerce soru veremezsin cevabı hem de alamazsın sevabı…Birde böyle bak gönlünü karanlığa çıra diye yak…Selam ve dua ile.
 
Mehmet Aluç /Kul Mehmet