Gazel
Niçe bir nazm ile dünyâya belâgat satalum
Varalum nesr ile meclisde hikâyet satalum
Niçe bir tâze zebân ile olup yâve-güzar
Turfe elfâz-ı müzahrefle nezâket satalum
Niçe bir Tâlib ü Örfî vü Şifâyî diyerek
Alalum destümüz çünki zarâfet satalum
Niçe bir dahl idelüm şi‘rine üstâdlarun
Fen-i eş‘ârda ya‘nî ki mehâret satalum
Geçelüm ârif olup cümle bu sevdâlardan
Ne ferâset ne kıyâset ne zekâvet satalum
Çekelüm çehre-i ma‘nâya riyâ perdesinin
Gayri yüzden görinüp âleme sûret satalum
Kimse almazsa metâ‘-ı hüneri ey Cevrî
Biz de şimden girü dünyâya kerâmet satalum (Ayan 1981: 248)
Olmasa gamzen dem-â-dem yâr u hem-dem çeşmüne
Mülk-i fitne böyle olmazdı müsellem çeşmüne
Ol nigâh-ı fitne-engîze hezârân âferîn
Fenn-i sihri ögredür hem gamzene hem çeşmüne
İtse âsâyiş kaçan halvet-serây-ı hâbda
Naz olur bîgâne olmaz şîve mahrem çeşmüne
Böyle nâz u şîveden hâlî iken ammâ yine
Bakmaga tâkat getürmez kimse bir dem çeşmüne
Yalınuz Cevrî degül meftân u âşüften senün
Beste dünyâ zülfüne dil-hasta âlem çeşmüne
(Ayan 1981: 261)