O Seslenirken Siz Onu Duyun (Edebiyat)

Dün bir kadın gördüm yürürken yolda

Yanına dert keder uğramıştı taşırdı kolunda

Aşk mutluluk uğramamış yanına gözlerinde yaşların izi

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Gönül kuşunun kanatları kırık

Ağlarken duyulurdu o derin hıçkırık

Dayanmak çok zordu bağrım oldu yanık

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Beklide çok sevdi aşkına layık olanı bulamadı

Belki çok sevdi koştu sevdiğini yanında bulamadı

Belki aşka kollarını açtı sarılan koşmadı

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Sessizliği bir çığlıktı kulaklarımda bir feryat

Derdine nasıl derman olmalı heyhat

Ben yabancı o bana yabancı boşa mı var edebiyat

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Yaklaştım yanına usulca bahar neşesi tadında

Dedim kusuruma bakma hanımefendi aklımda

Dünden kalan bir bahar vardı şimdi yok yanımda

Sizinde baharınız yok olmuş benim gibi anında

Yanlış anlamayın sizinde benimde hüsran geziyor kanımızda

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe





İrkildi durdu baştan aşağıya beni süzdü

Sanki kızgınlıkla bana ha küstü ha küsecek güldü

Bahar ayını baharı unutmuştum gönlümde küldü

Sevdiğimle beraber sevmeden öldü kederi gördü

Şaşırdım unutmuştum baharı insanı beni kim mezara gömdü

Benim bakan gözlerim o günden sonra bakan kördü

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Üzülmeyin dedim kış ayından sonra gelir bahar

Bakın bana siz gibiyim bu gönlüm hasretle yanar

Dert için deva sunan yok herkes uzaktan bakar

Bakamadım uzakta siz üşürken kederden bende üşüdüm

Sizi çok üzgün ve perişan bir halde gördüm

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Eksik olmayın dedi niyetiniz gözlerinizden belli

Uzun yıllar oldu halimi soran olmadı uzanmadı eli

Sabırla çekerim vefasızlığı yıkarken bu dik beli

Sende benimle olma üzgün seninde yolun belli

Yolun açık olsun var yoluna kederimin sana esmesin yeli

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Dedim derdi kederi ortadan ikiye bölelim

Bölünmeyen ne varsa alalım toprağa gömelim

Bu fani dünyada iki hece mısra ile beraber gülelim

Dert keder içine sabırla az mutluluk serpelim

Seni sıkarsam üzersem eğer izin vermeden ben giderim

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Dedim güller açar öten bülbül yoksa bekle gelir

Belki aşkı hayatı anlamadık anlatışından

Belki anlaşılmadık bakan gözün bakışından

Belki duyulmadı kalp atışının atışından

Bir şeyler bulamasın bu kaçışından

Bakmazlarsa sen bak sen anla sen kalpleri dinle

Şimdiye kadar ne anladın bu kaçışından

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe





Şimdi dedi hayran oldum edebiyata

Mana sır anlam dolu sözleri sunarken hayata

Yıllardır gömmüştüm kendimi küskün bakışlı bir surata

Kimse beni götürmemişti böyle gerçek bir itirafa

Sen nerden çıktın gülümsettin beni döndürdün hayata

Yolun açık olsun gülüşün değsin her bir tarafa

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe





Dedim edebiyat edepten gelmiştir edep kokar

Gönül kokar insan kokar üzüntüye atar tokat sanma bakar

Açar kollarını herkesi sarar içinde vardır güzel karar

Sana bana bize herkese gülüşüyle yarar

Vicdanı var bakar geçmez yıkmaz açar kollarını sarar

İçinde bir mimar vardır inşa eder yakından bakar

Bak etrafına hayata kendine de ki daha yeni anlıyorum

Yıllardır boş olana ben ağlıyorum

Gülen hayat varken ben neden bakmıyorum

Boş umutlarım için ben boşuna yanıyorum

Umut her zaman hayattır ben neden anlamıyorum

Şimdi kendine de ki şimdi anlıyorum

Hayata gülümseyerek varıyorum

Ağlatsa da sarıyorum

Kanasa da bu yüreğim bir anlamı var anlıyorum

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Gülümsedi daha yıllardır kendimi çukurda hissederdim

Beter olmaktan çok beterdim

Başımı alıp nereye ben giderdim

Yüce Mevla’ya sığınmıştım sessiz hıçkırıkla biterdim

Mevla seni gönderdi ben şimdi şükür ederim

Hayatım bitti zan ettim

Kendimi ben boşuna bitirdim

Gelmeyen gelmeyince sandım yitirdim

Yitiren kendisiymiş ben şimdi idrak ettim

Var yolun açık olsun şiirler sözler seni sarsın

Bu güzel edebiyatınla sen cana cansın

Bırak edebiyatı yanımda az beni de sarsın

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe





Dedim bırakıyorum yalnız kalan ruhunuzu şiirle sarsın

Sizdeki şefkatle buluşsun merhametle kapıları açsın

Siz ona seslenirken o sizi o seslenirken siz onu duyun

Gönlünüzde solan çiçeklerinizi açtırsın beraber olun

Kaybettiklerinizi umutsuzluğa gömmeyin umutla bulun

Edebiyat şiirle der ki ya gül ol açan ya ol bir çiçek kokun

Solan solduran olmayın arayın da aradığınızı gönüllerde bulun

Başı önünde kederi gönlünde

Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe



Uzaklaştım yanında bir katre gülümseme bıraktım

Daha az önce bir alevken gönlündeki karanfil söndü

Gönlündeki solan gülleri açtı kokusu etrafı sardı güldü

Varmak zor olsa da varmak anlamak sarmak gerek

Edebiyat şiir söz hece budur gülümsetmek gerek bilerek

Bir gülüş bırakarak terk etmek gerek gülümseterek

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren