Okudun ama neyi? Bildin ama hangi şeyi? Anladın ama nasıl? Eğer oku dediğini okumazsan anlayamazsın Zanlardan kurtulmazsan tanıyamazsın Bak dediği yerden bakmazsan göremezsin... Hayat kendi sisteminde işlettirilir, kişisel keyfiyetlere değil umumun dengesi için çalışır. Kendin odaklı yasarşan, bedeninden çıkmazsan, sisteme uyum sağlamazsan keşkelerle yaşarsın. Sen hayata yardım etmezsen sende hayatın umurunda olamazsın. Bir kişi de olsa milyar kişi de olsa güneş yine aynı yerden doğar. Fakat sen kendini farkettiğinde sadece sana gülümser... Hiç bir şey için geç değil, ne zamanki senden bir tane daha yok, sonuçtan sonra başa dönmek yok, her an her şey yeniden yaratılıyor henüz hayatta iken var olan dünyana tutun ve "ama"sız "acaba"sız tanımladığın iyi kötü ne varsa hepsini sev. Sadece sev. Yarınlarda sevmiyordum zannettiklerini bile hasretle özleyeceksin. Geriye alınmış derslere teşekkür etmek dışında bakmadan anına dön ve şimdi kendini, kaybettiklerini, kazandıklarını, sevdiklerini ve hayatını sev... Yarınlar seninle var ve seninle güzel... Zehra Asuman