ÖLÜMDEN SONRA
Aklımdan geçiyor kimi zaman.
Hoş gelmese de kulağa,
Diyorum ki
Kopsun kıyamet
Bitsin sevdiklerine olan hasret.
Açılsın ebedi hayatın kapısı.
Dilerim ki buluştuğumuz yer
Olsun inşallah cennet.
Yine toplanalım tüm sevdiklerimizle.
Yine olsun neşeli muhabbetler.
Ebedi lezzetler, ikramlar...
Rüyalar, anılar yetmiyor,
Merhem olmuyor ayrılıklara.
İçinizi yakan bu yokluğa,
Ölümün ardında bıraktığı boşluğa.
Evet, elbet geçiyor böyle de zaman
Hayat da devam ediyor.
Ama nasıl?..
Gel de ateşin düştüğü yüreklere.
Hanelere sor,
Fotoğraflara, anılara sarılanlara sor.
Her ölüm, kahreder
Darmadağın eder.
Acıyla terbiye eder.
Her ölüm, bir ateş düşürür
Sevenlerin yüreklerine.
Zamanla söner mi?
Sönmez bilesiniz.
Sadece biraz diner.
An gelir yine kıvılcımlar saçar.
Ama sabrın gücüyle
Bir gün kavuşacağın hayaliyle
Biraz daha diner, diner...
Bir üstadın dediği gibi:
"Ömür böyle geçiyor işte;
kah unutup kah ağlayarak..."
18 Mart 2022
Not:Alıntı, değerli yazarımız Mustafa Kutlu'dan.