ÖLÜMLE SINAVIMIZDA HUZURUN KAYNAĞI

  Dayanma gücümüz, sabrımız ve inancımız en çok neyle sınanır?  Hastalıklarla mı,  yoksullukla mı,  sevdiklerini kaybetmekle mi? Sanırım ölümün önüne hiçbir şey geçemez.
    Ölüm bir anda yaşama sevincimizi yok eder. Hayatı anlamsızlaştırır. Ölüm adeta bir girdap gibi her şeyi yutar. Bomboş olduğunu düşünürüz her şeyin.  Hele ki bu ölüm genç ölümüyse... Ölüm daha çok yakar, sarsar ve darmadağın eder. Bütün aile, yıkıcı bir depremin enkazı altında kalmış gibi olur. Dualar edilir, ölenin ruhuna yemekler yenir, Kur'an okunur.  Ziyarete gelenlerle paylaşılır yaşananların  hikâyesi.  Kaybedilenin hikâyesi ve özellikleri... Bütün bunlar, ölümle olan sınavımızdan birer kesit.
      Genç ölümüne dayanmak daha büyük bir sınavdır.  Başka bir boyutta devam etmeye başlar hayat. "Ölenle ölünmez" derler.  Ama gençlerin ölümünde bu sözün hükmü de kalmıyor galiba. O bir defa ölüyor ama sevenleri her gün, her an ölümü tadıyorlar." Zaman her şeyin ilacı "olabilir belki ama genç ölümünün acısına ilaç olmakta aciz kalır.
       Peki yok mu tutunacak bir dal? Yok mu bir teselli? Dayanmak için yola devam etme gücünü nereden bulacağız? Eminim ki  Allah'ın kelamında bunun sırrı.  O'na ne kadar bağlıysak gücümüzü toplamamız da o kadar kolay olacak. Yaradanın gücüne sığınarak ve geride kalan sevdiklerimize tutunarak, kendimizi toparlayabiliriz.
      Güçlülerin en güçlüsünden başka bir sığınağımız olabilir mi! "Hep döndürülüp O'na götürüleceksiniz." ( Yasin-i Şerif , 83.ayet) ayet-i kerimesinde dile gelen en hakiki gerçeğin hikmetini idrak etmeli ve ruhumuzu bu idrak ile huzura kavuşturmalıyız. Sonsuz huzurun, dayanma gücünün ve gerçek aydınlanmanın adresi Kur'an-ı Kerim'dir. Allah'ın kelâmyla huzura erenlerden olmak dileğiyle!