Ölümün,
Terk edip gittiği yerlerde yaşıyor
Aşkımız.
Baykuşların çığlıkları kamçılıyor
Geceleri.
Bana hiç acımadan,
En büyük çarmıhlarda geriliyor
Duygularım.
Aşkımız,
Sensizliğin koynunda
Mışıl mışıl uyuyor.
Hayallerimle süslediğim meşalem,
Bitmek üzere.
Tökezledim
Loş koridorların merdivenlerinde.
Hatıralarımızın emsalsizliğidir,
Beni alıp götüren.
Mısralarımda boğuluyorum,
Seni özlerken.
Yüreğim;
Durdu, duracak.
Aşktan, senden yana
O kadar dertli ki.
Sıradan sözcüklerle değil,
İçimde
Anlatılamayacak esen fırtınalar,
Sen varsın.
Aşkımız var.
Çaresizliğin var... (27.4.2002-3.şiir kitabımdan)