birini sevmek, 
birine dokunmak nasıl bir duygu?
birinin kalbine dokunmak,
kalbinde yaşamak,
gülüşünün sebebi olmak,
onun için yaşamak nasıl bir duygu?
anlatın biraz. dinlemek istiyorum, sevmek insanın canını acıtmıyor mu? ben bu yüzden çok korkuyorum, sevmekten, aşık olmaktan. birine bağlanmaktan. ben bu yaşıma kadar sadece ailemi ve öğretmenlerimi sevdim. başka kimseye hayatımda yer vermek istemedim. korktum. yalnızlığa bürünmüş kalbimin pasını atamadım, yalnızlığa bürünmüş bedenimi zaten hiç kimsede görmedi. ben yaşadığım bütün duygularımı, içimde, ta en derinimde yaşadım her şeyi. korkumu, mutluluğumu, aşkımı, yalnızlığımı. 
aşkı mı diyorum ama ben kimseye aşık olmadım. yani karşı cinsten birine aşık olmadım. evet bu yaşıma kadar iki üç kişiden hoşlandım. ama sadece bu kadar. ne hoşlandığım kişiye açıldım, ne de ona karşı bir meyilim varmış gibi gösterdim. ben sevmekten korktum. bağlanmaktan, onsuz yaşayamam diye korktum. bu yüzden hayatıma kişileri alırken çok zorlandım. güvenemedim, inanamadım..
insanların güvenine hemen inanamıyorum. çünkü güven duygusu hemen oluveren bir şey değil. güven hayatımız boyunca en önemli unsur bence. 
diğer bir unsur ise, inanmak. ben insanların sevgisine hemen inanamıyorum. bilmiyorum belki de bir tercih meselesi. yıllar sonra, çok yıllar sonra elime geçiyor. kendi yazdığım kendime yazdığım mektup. şöyle demişim, şairliğin acemiliği ile.
' sevgili kendim;
Biliyorum, sen aslında sen değilsin. Senin içinde biri daha var. Ve bence o içinde ki kişi ise asıl kimliğin. Sen, sen değilsin. Kendine, kendi hayatına kurallar koyan birisin. bunu ne kadar yapmaman gerektiğini bilsen de hep yapıyorsun. sevmek insan doğasının en doğal duygusu. her insan, her canlı sever. hem neymiş o yalnızlık? yalnızlık Allah'a mahsustur, sözünü hiç duymadın mı sen? aşık olmaktan, hayatına yeni bir insan alırken kendine katı kurallar koyma. kendine güven. Ayaklarını sağlam bas yere. kendine güven. bir insanı sevebilirsin hatta aşık olabilirisn bu duygular çok normal, asıl anormal olan bunları yaşamamak. daha da anormali bu duyguları yaşamayı reddetmek. her insanı kendin gibi sanıyorsun, ve bazı insanları bir nevi kendi kanatlarının altına alıyorsun. sonra herkesi kendin gibi sandığın için, o hiç beklemediğin insanlardan darpe alınca da üzülüyor ve kendine böyle katı kurallar bırakıyorsun.
sevmek. sevdiğin zaman sonunu hiç kimse bilemez. üzülmek de var, mutlu olmakta. Bunu yaşamadan bilemezsin. 
bu mektubu on dokuz yaşına gelince oku. Umarım, bu içindeki ses seni ele geçirir ve sevmekten korkmazsın.'
İnsanın kenine yıllar önce yazdığı mektubu hala tüm gerçekliği ile hatırlamak..