PATİ

Bir baktın bin dokundun şu yaralı sineme

Sevda sandım gözünün en koyu karasını

Güven verdi sözlerin, girdin gönül hâneme

Tutunca ellerimi yaktın aşk çırasını

 

Sevgi koydun kabıma, doyurdun yüreğimi

Gözyaşınla ıslattın kurumuş ekmeğimi

Derim kalındı ama sen büktün bileğimi

Şu yumuşak karnımın yırtınca arasını

 

Bekle desen beklerdim gerek yoktu tasmaya

Alıştım feryadımı yutup derin susmaya

Tekme attın kalbime, bir de kalktın asmaya

Nefretinden çıkardın hasretin kirasını

 

Kapı duvar önünde geçirsem dört mevsimi

Bir daha görür müyüm senin gibi zalimi?

Tam vaz geçmiş giderken  kesiverdin patimi

Ölümle ayrılığın çek şimdi kurasını

 

Sana Yusuf diyordum anladım ki kuyusun

Hapsetmişsin hüznünü acılarla dolusun

Bu sessiz seferimde bana veda borçlusun

Sen de bekle vuslatın gelmeyen sırasını